donderdag 6 juli 2006

Nothing quiet on the western front

The points of the Belgian jury have arrived. Ik ben voor het eerst in mijn universitaire carriere geslaagd in eerste zit. Redeneert u even met me mee? Over mijn eerste kandidatuur Geschiedenis-Wijsbegeerte op de KUB heb ik drie zittijden gedaan. Over mijn tweede kandidatuur Geschiedenis-Wijsbegeerte op de KUB heb ik twee zittijden gedaan. Voor mijn eerste licentie Geschiedenis op de KUL ben ik sinds vandaag geslaagd in eerste zit. Ergo ik slaag voor tweede lic in nulste zit. Ergo ik heb mijn diploma op zak.
NOT!
Maar het idee is wel leuk. Misschien moet ik toch maar eens overleggen met de mensen die te KUL aan de touwtjes trekken. Kardinaal Danneels enzo.

And now for something completely different: recentelijk geziene films, in de volgorde dat ik ze gezien heb zelfs:
  • Fast Times At Ridgemont High
  • El Mariachi: had ik dus nog niet gezien. Stoute Geert! Stoute Geert! Tien zweepslagen! Ook wel eventjes plat gelegen met de kortfilm Bedhead die een of andere vriendelijke meneer ook op de DVD had gesmeten.
  • Down By Law: van de geweldige Jim Jarmusch, met de machtige Tom Waits, de onnozele Roberto Benigni en de onbekende John Lurie. Nu ja, onbekend: in sommige jazzkringen is hij een cultfiguur.
  • C'est Arrivé Près De Chez Vous: hier hangt een heel verhaal aan vast. De Leuvense kring Babylon ging die namelijk eens spelen op groot scherm. Groot jolijt! Allen daarheen! Kraak een flesje champagne! Alleen werd, toen puntje en paaltje samen op de lappen gingen, Amores Perros gedraaid. Er kwam een tweede datum voor C'est Arrivé... maar daar kwam niemand opdagen behalve mijn triumviraat van kennisen en nog een vreemde jongeman. Dus zou ik de film gaan huren en zou ik hem bekijken met mijn compadre Carl von J. Blixh, lid van het voorgenoemde triumviraat. Doch Carl von J. Blixh is niet komen opdagen dus onderging ik C'est Arrivé... in mijn uppie. Life's a bitch and then you die but you fuck her first.
  • π: lang gezocht naar het symbool maar het uiteindelijk gevonden in Wikipedia. Derde zwartwitfilm op rij. Dolletjes.
  • Do The Right Thing: heeft onlangs op de MTV Movie Awards The Bucket of Excellence gekregen. Zo slecht kan die film dus niet zijn, dacht ik. Toch maar eventjes checken en ja hoor: valt goed mee.
  • Blue Velvet: lichtjes gestoorde film. Neem nu die scene waarin Kyle MacLachlan Heineken zijn favo bier noemt. Dennis Hopper maakt alles back in orde though.
  • Permanent Vacation: eerste film van Jim Jarmusch. Beatnikachtig atmosfeertje.
  • The Rutles - All You Need Is Cash: Beatlespastiche van en met Pythoneer Eric Idle. Respect voor George Harrison die zichzelf in de pis durft te zetten met een bijrolletje. Briljant doch een minimum aan Beatlesvoorkennis is een vereiste.

Verder heb ik ook nog gelezen:

  • The Restaurant At The End Of The Universe: deel twee in a trilogy of five. Don't ask. En ook wel: don't panic. In large friendly letters. Het vervolg met andere woorden op dat boek over lifters in het universum. Met een glansrol voor Marvin, de originele paranoid android. Eet jouw hart op, Radiohoofd.
  • Ik zit één hoofdstuk ver in Our Band Could Be Your Life - Scenes From The American Indie Underground 1981-1991 van Michael Azerrad. Een soort bijbel voor de liefhebber van undergroundmuziek. Ik zeg undergroundmuziek en niet alternatieve muziek omdat het boek stelt dat alternatieve muziek maar bestaat vanaf Nevermind. Een soort bijbel die zoals de echte bijbel vooral aanslaat bij fundamentalisten.

De regen is net losgebarsten boven de Limburgse badlands. Like in that movie, you know the one where Martin Sheen waves his arm to the girl on the street.

Slaapwelterusten.

Labels: , , ,