Etentjes zijn very bollywood

Iemand heeft ooit gezegd of geschreven: "zodra je met meer dan twee bent, ben je een bende klootzakken". Ik ben de bron vergeten en erger nog: ik vind het niet op google of wiki. Desalniettemin een motto waar ik me heel goed in kan vinden. Consequentie is uiteraard dat de mensheid met zijn zes miljard leden een hele grote bende klootzakken is.

Toch heb ook ik, bij momenten, vlagen van humanisme en filantropie. Dan ga ik bijvoorbeeld mijn bloed doneren in het kader van de Bloedserieusacties. Niets menselijks is me vreemd.
Zo vermoed ik een Internationale Joodse Samenzwering wanneer de perfide Bart Peeters net binnenstruint als ik aan de naald lig. De loser kwam tickets verloten voor zijn theatershow, want hij raakte ze aan de straatstenen niet kwijt. Eerder heb ik over Bartje geschreven: "geef mij een bijl en we zijn er voorgoed van verlost". Just my luck: niemand had een bijl op zak.

In mijn zoektocht naar poëzie ben ik gestruikeld over volgende regels uit het lied Nathalie van Gilbert Bécaud: "Elle parlait en phrases sobres / De la Révolution d'Octobre".