donderdag 9 november 2006

Tulpen voor adolf

Het zal de weloplettende lezer van mijn blogje niet verbazen dat ik gisterenavond weer te vinden was op een muzikaal spektakeltje. Wel ophefmakend is dat ik er voor de verandering niet echt wild van werd. Metaalmoeheid. Of: koffietekort. De crime scene was eens te meer het Stuk.

Tape Tum opende met tweestemmige indietronica. Tussen Cornelius en Styrofoam in. Maar dan gebracht met nul podiumprésence of -ervaring. Ze probeerden hun EP te verpatsen maar hij blijkt gratis te vinden zijn op het net.

Iedereen was naturlijk gekomen voor Bohren & Der Club Of Gore. Dit is één groep, voor alle duidelijkheid. Er werd gefluisterd dat het ging om een death metalclubje ging dat was overgeschakeld op slowjazz. Er werd gefluisterd dat gewaardeerd popkenner Klaasman R. hen wel zag zitten.
Het Teutoons gezelschap bracht een prima soundtrack voor een spaghettiewestern starring autisten met het syndroom van Down. Alleen sleepte het allemaal wat lang aan. Dat er gespeeld werd in zogezegd volledige duisternis was een aardige gimmick die toch wel vijf minuten interessant leek.

Labels: ,