woensdag 26 juli 2006

Circus met slagroom

Afgelopen twee weken vooral hard gewerkt. Molenheide viel beter mee dan verwacht. Dikke fooien, which is nice. De twee reeksen van The Sopranos zijn er doorgevlogen op acht dagen. Gelukkig heeft my main man Big Nasty J. ook nog reeksen drie en vier.

Gelezen: How To Make Love Like A Porn Star van Jenna Jameson en Neil Strauss. Jenna is de you know who van de you know what. Neil was de ghost writer voor Mötley Crüe, met The Dirt als resultaat.

Als laatste van een hele reeks tekenfilms heb ik een oogje laten vallen op Dombo. Eerder vandaag heb ik Superman Returns gezien te Kinepolis Hasselt. Ik vond er niet zo heel veel aan. Kortom we worden oud. My bad.

Gisteren zijn mijn fiancée en ik op duimtocht geweest. Van de mammie naar de pappie with a vengeance. Uiteraard hebben we nummerplaten genoteerd:

  • HYT 131 : van Wijchmaal naar Hasselt. Een sympathieke bakkersvrouw.
  • PVM 041 : naar Brussel. Een snoeper die werkt voor het Ministerie van Financiën. Hij merkte op dat mijn fiancée schoon ogen heeft maar ook schoon benen.
  • NWX 927 : naar Zaventem. Een Franstalige man, die volgens mijn fiancée sexy was. Hij rookte met rechts en schakelde met links. Zien is geloven.
  • GBZ 701 : tot Kortenberg. Een man met een milde historische interesse. Of ik ook dacht dat Napoleon vergiftigd was.
  • GHD 925 : tot net buiten Leuven. Een zoon van Afrika die naar de Hubo moest.
  • KQF 614 : tot Aarschot. Een dame met een zonnebril.
  • KCA 934 : tot Opglabbeek. Een sympathiek echtpaar op terugweg van de Gentse Feesten.
  • VHB991: tot Gruitrode. Een rode Volkswagen cabrio uit 1973. Door die kerel zelf gerestaureerd. And proud of it.

Labels: , ,

vrijdag 14 juli 2006

Vlaanderen het leeuwtje

First things first: in memoriam Syd Barrett. Schitter verder, jij geschifte diamant, en kijk hoe Emily speelt.
Hubert Lampo is kennelijk ook dood. Whatever. Niemand is onsterfelijk.

Afgelopen dinsdag was Vlaanderen weer eens jarig. Sommige mensen vinden dat dit vooral in Brussel dubbel en dik gevierd moet worden. Het slag mensen dat “Vlaams” het liefst zien geschreven als “Vlaemsch”.
Dankzij de vriendelijke mensen van Onthaal En Promotie Brussel hadden mijn fiancée et moi een jobke gescoord. Wij werkten backstage in het prestigieuze Ibishotel aan het Spanjeplein. Aldaar bewaakten wij het gerief van twee straattheatergroepen terwijl zij buiten straattheaterden. In concreto hebben wij de hele dag rustig genoten van een paar boeken, gratis koffie, duvel, warme choco en wat al niet maar vooral van elkaars gezelschap.
Achteraf zijn we even naar het grote optreden op de Grote Markt geweest. Daar zijn we gaan lopen na het eerste lied van Bart Peeters. Over Bart Peeters kan ik kort zijn: geef mij een bijl en we zijn er voorgoed van verlost.

Nog tekenfilms gezien:

  • Finding Nemo: van Disney en Pixar, in het Nederlands.
  • Madagascar: van Dreamworks, in het Engels en zelfs met Engelse ondertitels.
  • Brother Bear: van Disney, in het Engels maar zonder Engelse ondertitels.
  • De Klokkenluider Van De Notre Dame: van Disney, in het Nederlands.

Gelezen:

  • Our Band Could Be Your Life is eindelijk uit.
  • Leon de Winter – God’s Gym
  • Serge Simonart – Belgen Op Zondag
  • Serge Simonart – Van Onze Man In De Schaamstreek
  • Douglas Adams – Life, The Universe And Everything (pas in begonnen)

Vandaag verscheen de Geslaagdenkrant van Het Belang van Limburg. Voor de verandering had ik het recht erin te staan. Doch helaas pindakaas. Want: "Een aantal onderwijsinstellingen, waaronder de KU Leuven en de Universiteit Gent, wenste dit jaar geen namenlijsten van hun studenten door te geven."

Verder meldt het Belang ons dat Fergie van de verderfelijke Black Eyed Peas meespeelt in de nieuwe film van Quentin Tarantino en Roberto Rodriguez. Iemand moet haar titties laten twisten zeker?

Morgen begin ik mijn vakantiejob op Molenheide. Beschouw het gerust als een McJob.
“Een baantje in de dienstensector met weinig verdiensten, weinig bevrediging, weinig eer, weinig profijt en geen toekomst. Veelvuldig beschouwd als een bevredigende carrièrekeuze door mensen die nog nooit zo’n baan hebben gehad.” Aldus Douglas Coupland op pagina veertien van mijn exemplaar van Generatie X.
Kwestie van niet helemaal af te stompen de komende maand heb ik van my main man Big Nasty J. seizoenen één en twee van The Sopranos geleend.

Bid desalniettemin om die minne Gods voor mijne ewige saligheit.

Labels: , , , ,

donderdag 13 juli 2006

10vraguninturvjoew Skeemz

Net na hun stomende liveset kon ik kort spreken met brein DJ Buzz en zangstem Lady Linn. Rapstem Six zat erbij en hield een boeiende conversatie met zijn GSM. Achteraf was iedereen zo vriendelijk mijn vers aangekochte Ain’t You Heard?-CD te signeren. Bij beluistering bleek het repertoire daarop subtieler uit de verf te komen. Goed nieuws voor mijn gabber Het Punkkonijn die had geklaagd dat hij DJ Buzz live niet veel had gehoord.

  1. Heeft u er een probleem mee als ik u tien vragen stel? Nee.
  2. Welke zwart-witfilm zou u graag eens in kleur dromen? Some Like It Hot.
  3. Welke bedreigde diersoort zou goed dienst doen als bladwijzer? Kalkoen.
  4. In welke Monty Python-sketch had u graag meegespeeld? The Knights Who Say Ni (DJ B.) en Biggus Dickus (L.L).
  5. Welke James Bond-vertolker gaat na de Revolutie tegen de muur? Roger Moore en Pierce Brosnan.
  6. Welke Amerikaanse president zou u in geen geval vertrouwen met uw vuile was? Thomas Jefferson.
  7. Houdt het uitdijende bloeddopingschandaal in Spanje u bezig? Nee.
  8. Welk reistype bent u? Met de vriendin.
  9. Welke term heeft u het laatst ingegeven op Wikipedia? Skeemz.
  10. Heeft u al spijt dat u toestemde met dit 10vragunintervjoew? Nee (L.L.) en ja (DJ B.).

Hoegaarden, vrijdag 7 juli 2006.

Labels:

woensdag 12 juli 2006

10vraguninturvjoew Larsson

Het lag niet aan de zonnebril van zanger Bram: zijn coolheid is aangeboren. En nog spraakzaam ook. Wat een combi. Maar eerst even naar de WC. Ondertussen zal ik getuigen hoe jammer het is dat ze geen CD uithebben. Maar binnenkort gaan ze de studio in. Humo vergeleek Larsson met the Hives. Ik zette gewoon Rated R van de Queens nog eens op bij het uittypen en ik heb het toch overleefd. Larsson is law, you are crime.
  1. Heeft u er een probleem mee als ik u tien vragen stel? Nee.
  2. Welke zwart-witfilm zou u graag eens in kleur dromen? Good Night, And Good Luck.
  3. Welke bedreigde diersoort zou goed dienst doen als bladwijzer? Panda.
  4. In welke Monty Python-sketch had u graag meegespeeld? Kalkoen.
  5. Welke James Bond-vertolker gaat na de Revolutie tegen de muur? Fok. Joker.
  6. Welke Amerikaanse president zou u in geen geval vertrouwen met uw vuile was? Ronald Reagan.
  7. Houdt het uitdijende bloeddopingschandaal in Spanje u bezig? Neen.
  8. Welk reistype bent u? De weg lijkt belangrijker dan de bestemming.
  9. Welke term heeft u het laatst ingegeven op Wikipedia? Maagpijn.
  10. Heeft u al spijt dat u toestemde met dit 10vragunintervjoew? Neen.

Hoegaarden, vrijdag 7 juli 2006.

Labels:

10vraguninturvjoew Bottle o’ Blooze

Als deze band maar nooit op de fles gaat. Okee, die grap is veel te silly. Ik kon met de groep en enkele leden van de entourage brainstormen tijdens hun diner. Naar eigen zeggen spelen ze een mix van blues en rock waarbij de onderlinge verhouding afhankelijk is van plaats en publiek. Parkhappening kreeg duidelijk de rockkant te horen. Which is nice.
  1. Heeft u er een probleem mee als ik u tien vragen stel? Nee.
  2. Welke zwart-witfilm zou u graag eens in kleur dromen? Schindler’s List, The Great Dictator en C’est Arrivé Près de Chez Vous.
  3. Welke bedreigde diersoort zou goed dienst doen als bladwijzer? Cavia’s.
  4. In welke Monty Python-sketch had u graag meegespeeld. Killer Rabbit en de koe die over de muur wordt gekatapulteerd, beide uit The Holy Grail.
  5. Welke James Bond-vertolker gaat na de Revolutie tegen de muur? Roger Moore en Sean Connery.
  6. Welke Amerikaanse president zou u in geen geval vertrouwen met uw vuile was? Bush junior, Nixon en Clinton.
  7. Houdt het uitdijende bloeddopingschandaal in Spanje u bezig? Ja, het is grellig, iedereen pakt.
  8. Welk reistype bent u? Niet, seks, Spanje, traag, Barcelona.
  9. Welke term heeft u het laatst ingegeven op Wikipedia? AC/DC, Cold, Arnold Schwarzenegger. (Het antwoord ontaard al snel in een verhandeling over porno.)
  10. Heeft u al spijt dat u toestemde met dit 10vragunintervjoew? Eigenlijk wel maar toch niet echt.

Hoegaarden, vrijdag 07 juli 2006

Labels: ,

zondag 9 juli 2006

Trademark bottle green velvet coat straight

Vanuit mijn befaamde luie zetel heb ik een nieuw concept ontwikkeld: het 10vraguninturvjoew. (Voor de spelling: zie ook: Het Leven Is Vurrukkulluk van Remco Campert) De tien vragen zijn:

  1. Heeft u er een probleem mee als ik u tien vragen stel?
  2. Welke zwart-witfilm zou u graag eens in kleur dromen?
  3. Welke bedreigde diersoort zou goed dienst doen als bladwijzer?
  4. In welke Monty Python-sketch had u graag meegespeeld?
  5. Welke James Bond-vertolker gaat na de Revolutie tegen de muur?
  6. Welke Amerikaanse president zou u in geen geval vertrouwen met uw vuile was?
  7. Houdt het uitdijende bloeddopingschandaal in Spanje u bezig?
  8. Welk reistype bent u?
  9. Welke term heeft u het laatst ingegeven op Wikipedia?
  10. Heeft u al spijt dat u toestemde met dit 10vragunintervjoew?

Daarnaast zijn er drie regels:

  1. De ondervraagde mag geen gebruik maken van het werkwoord “zijn” of vervoegingen ervan.
  2. De ondervraagde krijgt één joker.
  3. De ondervraagde moet minstens één keer het woord “kalkoen” gebruiken.

Afgelopen vrijdag heb ik het 10vraguninturvjoew al kunnen uittesten op het Paenhuys Parkhappeningfestival in het sympathieke Hoegaarden. Om een ex-lief van me te citeren: “Hoegaarden? Is dat ook een dorp?” Ja dus.

Het programma, vraagt u? Hoofdpodium: Rovic, Raymond Wishes, the Sedan Vault, Larsson, Milow, Skeemz en Fifty Foot Combo. De Box: Latem Rest, 40 Wayz From Sunday, Killflok, the Deadly Sins, Bottle o’ Blooze en Chimaera. Een leuke mix van plaatselijke beginners, plaatselijke helden, aanstormend talent en gevestigde waarden. Zij het dan dat Milow en Skeemz natuurlijk minder gevestigd zijn dan het machtige Fifty Foot Combo.

Dankzij enige connecties met de organisatie kon ik backstage sluipen zonder getackeld te worden door de gorilla’s van de security. Connecties in de zin van Jan Boy, voorzitter van het Paenhuys, is de broer van de uitbater van mijn stamcafé Het Groot Gevaar te Koekelberg. Bottle o’ Blooze, Larsson en Skeemz waren zo vriendelijk mijn 10vraguninturvjoew te ondergaan. Ik moet ze nog uittypen maar de resultaten volgen normaliter in de loop van de komende week. Voorlopig kan ik u wel al de setlist van Skeemz tonen.

Toen ik thuiskwam had ik een mail die me vertelde dat ik gratis tickets voor Parkhappening had gewonnen via Rifraf. Maar goed: voor acht euro kunnen we toch niet sukkelen. Grotere bummer: tijdens Fifty Foot Combo is een skinhead met mijn rechterbottine geland op mijn linkersandaal en de voet die er in zat, is gebroken. Nu heb ik tenminste een reden om de hele dag in mijn befaamde luie zetel te hangen.

Ter ontspanning ben ik bij my main man Laurens een stapel tekenfilms gaan lenen. Deels DVD, deels lekker ouderwets op video. Tot nu toe al gezien:

  1. Spirit – Hengst van het Woeste Westen: van Dreamworks, in het Nederlands.
  2. Hercules: van Disney, in het Nederlands.
  3. Tarzan: van Disney, in het Nederlands.
  4. Oliver & Co: van Disney, in het Nederlands.

Verder nog even opmerken dat ik lekker vorder in Our Band Could Be Your Life. Ook nog een bedankje aan de bestuurders van de wagens NDW067, VKU032 en BDG988 om mijn fiancée en mij van een lift te voorzien vorige donderdag en vrijdag. We waren overigens goed uitgerust: we hadden een handdoek bij.

De aandachtige lezer ziet aan het aantal links in de tekst dat ik hoe langer hoe meer kan omgaan met dit blog. Er is misschien geen vooruitgang maar wel voortgang. And that's the truth, Ruth.

Labels: , , , ,

donderdag 6 juli 2006

Nothing quiet on the western front

The points of the Belgian jury have arrived. Ik ben voor het eerst in mijn universitaire carriere geslaagd in eerste zit. Redeneert u even met me mee? Over mijn eerste kandidatuur Geschiedenis-Wijsbegeerte op de KUB heb ik drie zittijden gedaan. Over mijn tweede kandidatuur Geschiedenis-Wijsbegeerte op de KUB heb ik twee zittijden gedaan. Voor mijn eerste licentie Geschiedenis op de KUL ben ik sinds vandaag geslaagd in eerste zit. Ergo ik slaag voor tweede lic in nulste zit. Ergo ik heb mijn diploma op zak.
NOT!
Maar het idee is wel leuk. Misschien moet ik toch maar eens overleggen met de mensen die te KUL aan de touwtjes trekken. Kardinaal Danneels enzo.

And now for something completely different: recentelijk geziene films, in de volgorde dat ik ze gezien heb zelfs:
  • Fast Times At Ridgemont High
  • El Mariachi: had ik dus nog niet gezien. Stoute Geert! Stoute Geert! Tien zweepslagen! Ook wel eventjes plat gelegen met de kortfilm Bedhead die een of andere vriendelijke meneer ook op de DVD had gesmeten.
  • Down By Law: van de geweldige Jim Jarmusch, met de machtige Tom Waits, de onnozele Roberto Benigni en de onbekende John Lurie. Nu ja, onbekend: in sommige jazzkringen is hij een cultfiguur.
  • C'est Arrivé Près De Chez Vous: hier hangt een heel verhaal aan vast. De Leuvense kring Babylon ging die namelijk eens spelen op groot scherm. Groot jolijt! Allen daarheen! Kraak een flesje champagne! Alleen werd, toen puntje en paaltje samen op de lappen gingen, Amores Perros gedraaid. Er kwam een tweede datum voor C'est Arrivé... maar daar kwam niemand opdagen behalve mijn triumviraat van kennisen en nog een vreemde jongeman. Dus zou ik de film gaan huren en zou ik hem bekijken met mijn compadre Carl von J. Blixh, lid van het voorgenoemde triumviraat. Doch Carl von J. Blixh is niet komen opdagen dus onderging ik C'est Arrivé... in mijn uppie. Life's a bitch and then you die but you fuck her first.
  • π: lang gezocht naar het symbool maar het uiteindelijk gevonden in Wikipedia. Derde zwartwitfilm op rij. Dolletjes.
  • Do The Right Thing: heeft onlangs op de MTV Movie Awards The Bucket of Excellence gekregen. Zo slecht kan die film dus niet zijn, dacht ik. Toch maar eventjes checken en ja hoor: valt goed mee.
  • Blue Velvet: lichtjes gestoorde film. Neem nu die scene waarin Kyle MacLachlan Heineken zijn favo bier noemt. Dennis Hopper maakt alles back in orde though.
  • Permanent Vacation: eerste film van Jim Jarmusch. Beatnikachtig atmosfeertje.
  • The Rutles - All You Need Is Cash: Beatlespastiche van en met Pythoneer Eric Idle. Respect voor George Harrison die zichzelf in de pis durft te zetten met een bijrolletje. Briljant doch een minimum aan Beatlesvoorkennis is een vereiste.

Verder heb ik ook nog gelezen:

  • The Restaurant At The End Of The Universe: deel twee in a trilogy of five. Don't ask. En ook wel: don't panic. In large friendly letters. Het vervolg met andere woorden op dat boek over lifters in het universum. Met een glansrol voor Marvin, de originele paranoid android. Eet jouw hart op, Radiohoofd.
  • Ik zit één hoofdstuk ver in Our Band Could Be Your Life - Scenes From The American Indie Underground 1981-1991 van Michael Azerrad. Een soort bijbel voor de liefhebber van undergroundmuziek. Ik zeg undergroundmuziek en niet alternatieve muziek omdat het boek stelt dat alternatieve muziek maar bestaat vanaf Nevermind. Een soort bijbel die zoals de echte bijbel vooral aanslaat bij fundamentalisten.

De regen is net losgebarsten boven de Limburgse badlands. Like in that movie, you know the one where Martin Sheen waves his arm to the girl on the street.

Slaapwelterusten.

Labels: , , ,

maandag 3 juli 2006

Van onze reporter ter plaatse

Purist zijnde drink ik mijn koffie zwart en ben ik tegen alles wat riekt naar kleurenkoffie. Couleur Café kan ik dan weer wel apprecieren. En flauwe woordspelingen ook, zoveel is duidelijk.
Het was zelfs uitverkocht gisteren. Geen probleem voor Verlichte Geesten als mezelf die op voorhand hun ticket bemachtigen via de zogenaamde "voorverkoop".
Minder goed nieuws echter voor enkele dwaze meiden en een stonede kop uit mijn directe omgeving die hoopten nog een ticket aan de kassa te kunnen fixen. Enfin de stonede kop is nog binnen geraakt, naar men zegt. De dwaze meiden hebben botsauto gereden met allochtonen. A win-win situation if there ever was one.

Maestro, Musica! DJ Lefto draaide een lekkere mix ineen van hiphop, funky stuff en het spul waar ze dromen van maken. Het had allemaal bitter weinig te maken met zijn Blue Note-compilatie van een paar jaar terug en de volle twee uur heb ik het niet volgehouden. Niettemin: nice.

Mo & Grazz: de formule werkt. Maar de show hing met haken aan elkaar. De overgang tussen liedjes en scratchintermezzo's verliep niet altijd even vlot. Daarenboven leek Mo een beetje babbelziek. We vergeven het haar met plezier: ze is namelijk in blijde verwachting van een klein muzikantje. Dat ze bij het verlaten van het podium op haar bek ging ("I do my own stunts. Don't try this at home.") bewees dat het hier om een stelletje crowdpleasers ging. Een dezer dagen toch maar de CD oppikken.

Zoals te verwachten viel, liet juffrouw Chapman me koud maar de rest van de tent leek zich wel te amuseren. Vive la Fête dan maar. Expectations were low: ik heb er twee CD's van die ik samen misschien vijf keer heb gedraaid. En toch: dit optreden zou men in bijbelse tijden een openbaring genoemd hebben. Alle clichés werden bevestigd: Daan-achtige synthesizers, Talking Heads-achtige baslijnen, herinneringen aan de late Noordkaap en de vroege Monza. Flashbacks naar hitjes uit de jaren tachtig zoals Enola Gay van GodWeetWie. Simplistisch maar o zo effectief. Simplistisch zoals Koot en Bie dat ooit waren. Simplistisch zoals Ramones dat soms is. Simplistisch zoals Kraftwerk dat soms is. Een perfect hybride kruising tussen die twee. Totaal loos gegaan. Is pogo het goede woord? Is pogo überhaupt a word at all? Ik ken ondertussen twee CD's die een luchtje mogen scheppen buiten de kast.

De man van de dag: ladies and gentlemen: mister George Clinton. Een van de vreemdste dingen die ik ooit heb gezien op een podium. Een gitarist in een luier! Een stuk of vijf-zes vocalisten, als het er niet meer zijn! Een gigolo met een lange rubberen neus! Georgie zelf!
Qua participatie zweeft hij een tweetal treden boven Brian Wilson. Meneer Clinton kwam pas tijdens het derde nummer het podium op. Als hij zingt dan praat hij op een manier die aan rappen doet denken. Zij het dat rappen meer zou moeten zijn dan het scanderen van obscene slogans. Of wat dacht u van het pareltje: "Suck my soul and I will lick your fucking emotions"?
Na een dik uur verliet iedereen het podium op wat oude zakken na. Een praatje over het grote, legendarische Funkadelic leidde een psychedelische jam in. Een confituur uit een goed jaar en een goede dimensie. Free your mind and your ass will follow indeed! Een klein half uur later volgde de grote finale met all-time classic Atomic Dog en een funky groove waarover oude rock & roll-teksten werden gezongen/gerapt/gescandeerd.
Verder het vermelden waard: een (echt) stukje rap van kleindochter Clinton. Vozer dan Kleine Kim het kan dromen. Als we dan opa Clinton een pretsigaret met haar zien delen, kijken we toch eventjes vreemd op. But funky it was. En stoffig. En warm. En vermoeidend. Maar vooral toch funky.

Labels: ,

zaterdag 1 juli 2006

Openingsverklaring

Een extreem goede schnitzel toegewenst aan alle schnitzelaars.

Ik heb vanmorgen mijn laatste examen gehad ergo ik heb nu het recht een blog op te richten. Ik verwacht niet overspoeld te worden met terminale hipheid maar ik ben tenminste mee met de trend van het moment. For what it's worth uiteraard.

Vannamiddag en vanavond heb ik de films Ed Wood en American Splendor gekeken. Lang leve de dvd's van de Brusselse Hoofdstedelijke Bibliotheek. Een lach en een traan. Bovenal twee films die ik nu kan schrappen van mijn lijst met films die ik nog moet zien.

Ik ben beginnen lezen in Afscheid van Praag van Heda Margolius-Kovaly. Een boek over het communistische tijdperk enzo. Het eerste motief voor het lezen van dit boek was dat Vos, mijn prof Eigentijdse Geschiedenis, het had gebruikt in zijn les. Anderzijds was er de nieuwsgierigheid of iemand met zo'n verschrikkelijke naam überhaupt wel iets te zeggen heeft. Ik zit nog maar vijftig paginae ver en voorlopig blijft die vraag onbeantwoord. Ik hou u zeker op de hoogte.

Morgen vertoef ik bij gebrek aan Rock Werchter op Couleur Café. Tracy Chapman kan mij relatief gestolen worden maar ik ben wel benieuwd naar Mo & Grazz en bovenal George Clinton: he's a funky mother. Stiekem hoop ik dat hij Bootsy Collins meebrengt op bas, nog zo'n held.

Labels: , , ,