donderdag 28 september 2006

Weeskind pleegt vadermoord

Afgelopen vrijdag begon dirk Blanchart zijn huidige ronde van Vlaanderen in de Club van de AB. (Het is inderdaad “dirk” en dat al langer dan er sprake is van dEUS of zelfs van Geert.) Onder de noemer Wintertales And Fairy Blues presenteert hij zijn aankomende CD Pretty Dark Album. Met slechts één begeleider en een occasionele achtergrondzangeres vulde ingetogen en melodieuze weemoed de kamer als was het een walm wierook. Dit in heerlijk contrast met zenachtige bindteksten, niet gespeend van de nodige humor. Ik geef nu toe ik kende dirk ook enkel van naam. Ik heb mijn halve middelbare schooltijd doorgebracht op The Belgian Pop & Rock Archives. Desalniettemin iets om je in te verdiepen. Misschien niet beginnen met zijn nieuwe CD maar met zijn best of Beats And Ballads. Ook op de Bel80-reeks van Stubru staan enige muziekjes van zijn hand. Het is veelzeggend dat mijn fiancée het ook apprecieerde. En zij houdt het doorgaans bij de Foute CD’s van Q-Music. Q is good for her.

Afgelopen maandag woonde ik een opname bij van Alles Uit De Kast. Een sympathieke dame uit Tessenderlo had mijn bundeltje opgegeven als haar speciale boek. Het heeft de selectie van gast Annemie Struyf niet gehaald. Toch heb ik duidelijk gezien dat ze het vast heeft gehad. Fame and glory here I come. Literatuur op Één is een duidelijk geval van parels voor de zwijnen. Alles Uit De Kast doet de parels geen eer aan. Toch zat ik niet met een lang gezicht op de tribune en koste het me geen enkele moeite om enthousiasme te faken bij applausgolven. Niets menselijks is mij vreemd. Sujetten die achteraf kloegen dat hun speciale boek te weinig aandacht had gekregen, gaan na de Revolutie tegen de muur. Fasco’s die poneerden dat Kamagurka in zo’n programma niet op zijn plaats was, wacht een veel erger lot. Kama is overal op zijn plaats. Daarenboven heb ik zijn nummerplaat genoteerd. Lucky me.

Onbetwiste nummer één happy song van het moment: Young Folks van Peter Bjorn And John featuring Victoria Bergsman. Beste groepsnaam sinds Peter, Paul And Mary.

Ik ben er eindelijk in geslaagd al mijn rhymes kritisch te evalueren. Rappen is schrappen. Verwacht binnenkort een eerste demo. Misschien zelfs een mixtape. Het wordt een welgemikte handgranaat in het hart van de vaderlandsche hiphopscène. Word.

Labels: , ,

woensdag 27 september 2006

Asterix naar de filistijnen

Zo'n 2000 jaar geleden was Galilea bezet door soldaten van Dan Halutz, de Joodse veldheer. Héél Galilea? Nee, een kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden aan de overweldigers en maakte het leven van de Joden in de omliggende legerplaatsen bepaald niet gemakkelijk...

(Denk er een landkaart en een loupe bij. Check in hetzelfde verband gerust dit stukje wiki en let goed op het onderdeel "Extreme nederzettingen".)

Labels:

zaterdag 23 september 2006

The dancing cavalier

Afgelopen donderdag blies de higher upper middle class verzamelen in Passa Porta, het internationaal literatuurhuis te Brussel, voor een literair avondje voorgezeten door number one gay Kurt van Eeghem. Eens te meer beperkt ik mezelf uit algehele luiheid tot het uittypen van mijn nota's. Vrees de dag dat ik nog luier word en mijn nota's laat uittypen, wat ik je brom.
Langverwacht nieuw boek, blijkbaar is vier jaar tegenwoordig lang voor een roman, maar ja tegenwoordig telt enkel een thriller nog mee als roman. Tom is voorstander van enige hysterie en heeft een bedoelde leemte laten vallen na zijn trilogie van precies 1302 pagina's. Tom is altijd al een theaterpersoon geweest. Het hoofdpersonage van Het Derde Huwelijk is een uitloper van het toneelstuk Fort Europa. Tom recycleert graag thema's en dus is Maarten eigenlijk ook wel Steven alias Stephen uit de trilogie. Fort Europa is niet gespeeld in België, misschien onderneemt Tom volgend jaar een solotour. Tamara is een zwarte vrouw, een schikgodin, een sterke wil. Zij is het eigenlijke hoofdpersonage. Maarten heeft twee grote littekens. Zijn moeder die in zijn geboorte is gebleven, wat zijn vader hem blijft verwijten als een zure running grap. En de grote liefde van zijn leven die ook één grote ruzie is, passie is adrenaline. Een soufflé die niet rijst is geen soufflé. De grootste liefde is durven ambras maken. Durven gooien met borden is geweldig. Het is larger than life en de lezer moet maar beslissen of het klopt of niet. Maarten pleegt zelfmoord door in Oostende de zee in te lopen. Oostende is een prachtige tristesse. Zie ook de documentaire over Marvin Gaye in Oostende. Het lijkt alsof James Ensor Marvin Gaye welkom heet. Marvin Gaye zingt stoned in een kerk. Iets soortgelijks had Tom in gedachten voor de presentatie van Het Derde Huwelijk in een Antwerpse kerk. Angélique Wilkie van Zap Mama zong Le Plat Pays van Jacques Brel. Twee bijzondere personages zijn Karel en Jenny van de dienst vreemdelingenzaken. De Hollanders zien erin een verwijzing naar Karl Marx en zijn echtgenote Jenny. De Hollanders zien er ook een commentaar op de Stasi in. De vragen die Karel en Jenny stellen zijn toch realistisch. Bijvoorbeeld het recept voor hespenrolletjes met kaassaus. Tom leest een fragmentje voor "terloops bijna" want "sommige dingen veranderen nooit". Lachen, lachen, lachen, eh? Van Dessel is de man met het voorstel, een door de liefde gedreven figuur. Tom kan zijn engagement niet verbergen. Politiek correct en dito incorrect zijn brandmerken om niet verder te moeten discussiëren. Politiek dwingen iets te zijn schakelt alles uit behalve kunst als design. Tom gaat een vinnig stukje voorlezen over de vrijgezellenavond. Of nee, een stukje over de bruid die gekust mag worden en gekust wil worden. Het gebeurt allemaal in een kerk, het is geen gewoon schijnhuwelijk. Een volgend project van Tom is een theaterbewerking van Mephisto van Klaus Mann. Een boek uit 1936 over een groot acteur van lage afkomst. Hoofdpersoon Hendrik Höfgen is gebaseerd op Gustaf Gründgens, een protégé van Göring die in Nazi-Duitsland de leiding had over het enige theater dat onafhankelijk was van Goebbels. Het boek is een geniaal pamflet maar het heeft geen catharsis, enkel hubris. Eerdere bewerkingen van Mephisto waren te duidelijk geplaatst in de jaren dertig. Tom is vager: hij gebruikt “hoofdstad” in plaats van “Berlijn”, “vaderland” in plaats van “Duitsland” en “vreemd gespuis” in plaats van “Joden”. Het stuk gaat in première vijf dagen na de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Tom vraagt zich af of wij vrij zijn van monsterachtigheid.
Al heeft een verschrikkelijk accent maar heel Vlaanderen heeft hem begrepen op de radio. Hij is slecht in intellectuele gesprekken. Hij is Irakees en is tot hier gekomen via mensensmokkelaars. Zijn gedichtenbundel De Herfst Van Zorro verschijnt op vijf oktober. Al schrijft acht uur per dag want hij mag niks doen in Nederland. Nu is hij een maand in Brussel, een schrijfmaand. Al vindt Brussel een heel erg mooie stad en Passa Porta een prachtige boekenwinkel. Hij heeft geen last van de lokroep van zijn vaderland Irak. Hij voelt zichzelf een zigeuner. Hij heeft geen nationaliteit, geen geloof, geen taal. Irak wordt nu drie Irakken en dat is geen verbetering. Er zijn zelfs vijf verschillende soorten Koerden. Arabieren discussiëren niet goed, het zijn heel gesloten mensen. Al fantaseert graag over vrouwen in een boerka, hij begint bij de ogen. Even gemakkelijk wordt hij verliefd op hun zussen. Al is wel duizend keer per jaar verliefd. Hij schrijft dan ook echte liefdespoëzie, heel gevoelig. Als vrouwen aan de macht zouden komen, zou er geen oorlog zijn. Wat heeft een Irakees met Zorro? Zorro is voor Al een masker om over liefde en seks te praten. Al leest een gedicht voor over regen, eerst in het Arabisch, dan in het Nederlands. Al heeft een raar hoofd, hij is altijd opnieuw verwonderd, hij onthoudt geen namen. Al leest een gedicht voor over trillende, bange vla. Al wilt niet terug naar Nederland en hij past niet bij Irak. Hij woont in Zwolle samen met vijf studenten, allemaal hele lieve mensen. Hij zou graag in Antwerpen, Brussel of Barcelona wonen. Belgen zijn echte levensgenieters, echt waar.
Annelies heeft samen met Said El Haji een verzamelbundel samengesteld met verhalen van jonge auteurs: 25 Onder 35. De selectie is gemaakt vanuit verandering en multi-culti dinges. Er zijn auteurs bij afkomstig uit het Middenoosten en het Oostblok. Het boek zou een richtingbepalende blauwdruk moeten zijn. Maar Annelies is best wel bang iets gemist te hebben. Daar draait haar leven om. Er is gekozen uit een brede schare: acht van de auteurs zijn Belgen, dat is representatief. Er is een andere invalshoek en een bredere verscheidenheid dan bij eerdere edities. Annelies vond het leuk om te doen want ze heeft veel nieuwe schrijvers leren kennen. En Toch zijn er zeker ook nog aan de aandacht ontsnapt. Saskia De Coster en Esther Gerritsen springen er zeker uit. Het is absoluut een boek om iemand in te ontdekken en verrast te worden. Annelies gaat de hort op met Tom Naegels, onder de vlag van De Internationale. Het onderwerp is hun gemeenschappelijke thema’s van reizen en buitenland. Hun verschillende manieren van voorlezen garandeert variatie. Hun regisseur is Max Temmerman. Ze hebben zelfs een decor en zijn al een hele week aan het repeteren. Natuurlijk wordt het geen echt theater. Het wordt gezellig op een abstracte manier. Ze spelen in de K.V.S. maar Annelies is vergeten wanneer precies.
  • Kurt van Eeghem interviewt Stijn
Er wordt even reclame gemaakt voor Stijns nieuwe CD The World Is Happy Now. Voor Stijn is optimisme een recht en een plicht. Stijn is uitgenodigd als lezer maar hij out zich als aanhanger van dyslexie. Daarom houdt hij van korte, hapklare boeken. Zijn lievelingsboek is De Kleine Prins dat hij heeft leren kennen via een cassette van Julien Schoenaerts. Een ander favo werk is een artikelenbundel van Ramsey Nasr: Van De Vijand En De Muzikant. Dat boek heeft hij ontdekt in het magazine Elle. Het gaat ondermeer over de liefde van Ramsey voor klassieke muziek. Hij krijgt er zelfs een stijve van. Het is een soundtrack het leven. De moeder van Stijn zingt zelf klassieke muziek. Stijn gelooft Ramsey.

Tot zover deze lezing. Nog even opmerken dat ik achteraf even kon keuvelen met Stijn en dat hij mij complementeerde met mijn Brian Wilson-T-shirt. It’s networking, Jim, but not as we know it. En ja, drie posts op één dag is pretentieus maar ik heb een hele week zonder internet gezeten en ik moest nog een paar dingen kwijt.

Labels: , , ,

Des putes à lourdes




Voor de laatste ongelovigen: het ultieme bewijs: Geert en Sanne in actie op Zuiderzinnen.

Labels: , ,

Niet toevallig de standaard








Crappy gescand indeed.

Labels: ,

zaterdag 16 september 2006

How I wuv my crazy fans


Het resultaat dus van een rondje écrivain public op de Cultuurmarkt te Antwerpen. Morgen tweede ronde op Zuiderzinnen te Antwerpen. Benieuwd wat dat gaat geven.

Labels: ,

maandag 11 september 2006

Mad monkey kung fu

Al vaker heb ik gesteld dat cultuur belangrijk is. Kijk maar naar zijn etymologie: "cult" en "uur". "Cult" want een mens kan niet altijd door de platgetreden voetpaden van V.T.M., Dag Allemaal of Alles Uit De Kast sloffen. "Uur" want wie kan er zich langer dan zestig minuutjes concentreren op om het even wat.

  • Livecultuur:

The Furious Five @ Het Depot, Leuven, vrijdag 08 september 2006:

Dat het in hiphop draait om easy money en dito bitches was al langer geweten. Deze old school-helden deden het dubbel en dik. Of: hoe vul ik een optreden van een uur als ik maar twee bekende liedjes heb in elf stappen, zoals vroeger in de Bronx.

  1. Begin met de gekende regels “trow your hands up in the air and wave ‘em like you just don’t care” zoals vroerger in de Bronx.
  2. Diversifieer niet teveel: dat brengt het publiek alleen maar in verwarring.
  3. Maximaliseer de publieksparticipatie: vraag om de haverklap of hiphop in da house is. Beveel het publiek lawaai te maken, “hell yeah”, “hey ho” of “ho ho” te zeggen zoals vroeger in de Bronx.
  4. Las een fotomoment in voor het publiek. Vermeld erbij dat je poseert zoals vroeger in de Bronx.
  5. Rek de twee bekende liedjes (in casu The Message en White Lines) een beetje uit zoals vroeger in de Bronx. Rek ze desnoods een beetje veel.
  6. Geeft een opsomming van belangrijke old school rappers en vraag het publiek om het belang van de figuur in kwestie om te zetten in gejoel zoals vroeger in de Bronx. Lach en passant met Vanilla Ice maar vermeld dat hij toch nog leuk was voor het geval er Vanilla Ice-fans in het publiek zitten.
  7. Betaal tribuut aan de gevallen helden van de hiphop. Eindig met de onlangs overleden J Dilla om te bewijzen dat je down bent met de moderne tijden zoals vroeger in de Bronx.
  8. Vraag het publiek om bekende old school rhymes aan te vullen zoals vroeger in the Bronx.
  9. Cover Rapper’s Delight als laatste nummer want dat kent iedereen zoals vroeger in de Bronx.
  10. Als bisronde draai je een oud disconummer, Holiday van Madonna, Sweet Dreams van Eurythmics en Smells Like Teen Spirit van Nirvana. Je zingt op het podium wat mee en gaat er van uit dat iedereen wel uit zijn dak gaat zoals vroeger in de Bronx.
  11. Vraag ten slotte een laatste maal of hiphop in da house is.

Voorspelbaarheid troef met andere woorden. Gelukkig was het funky, funky en funky. Zo funky zelfs dat je op slag beseft hoe fake het voorprogramma de Phillibustas eigenlijk is. White men can’t play the blues zegt men wel eens. En Belgen kunnen niet hiphoppen. Behalve yours truely uiteraard. Het eerdere voorprogramma, Fatty K., de Belgische kampioen human beatboxen was dan weel weer toppie. Hij vertelde erbij dat hij niet vaak optreedt voor een hiphoppubliek. Yep, in het dagelijks leven beatboxt hij Mozart en Beethoven. Good old Ludwig Van. Met dank aan Big Nasty J. en Het Punkkonijn voor hun gezelschap.

The New Fools @ Stadsplein, Hamont, zondag 10 september 2006:

Dit in het kader van hun Bob Dylan Tribute. Want de Bobster wordt dit jaar vijfenzestig. En ook wel omdat de Nieuwe Dwazen anders niet aan optredens geraken. Tja, de liedjes waren uiteraard steengoed en de selectie was niet al te voorspelbaar. Daarenboven speelt de master himself ze tegenwoordig niet zo herkenbaar. De stem van de zanger leek wel op die van Dylan. Toch vermoed ik dat the New Fools hiervoor eeuwig zullen branden in de hel. Dan hoeven ze zich niet meer af te vragen of ze de duivel dan wel de Heer zullen moeten dienen. Met dank aan Sananas en Het Punkkonijn voor hun gezelschap. Met dank aan de mammie om te rijden.

  • Filmcultuur:
  1. Singin’ In The Rain van Stanley Donen en Gene Kelly
  2. Wassup Rockers van Larry Clark
  3. My Fair Lady van George Cukor
  4. Capone van Steve Carver
  5. The Usual Suspects van Brian Singer
  6. 1900 van Bernardo Bertolucci
  7. Clerks. van Kevin Smith
  8. Jackie Brown van Quentin Tarantino
  9. Our Relations van Harry Lachman
  10. Swiss Miss van John G. Blystone
  11. Boogie Nights van Paul Thomas Anderson
  12. Blow van Ted Demme
  13. Dogtown And Z-Boys van Stacy Peralta
  14. Ghost In The Shell van Mamoru Oshii
  15. Thirteen van Catherine Hardwicke
  16. Lola Rennt van Tom Tykwer
  17. Oldboy van Park Chan-Wook
  18. Ken Park van Larry Clark en Edward Lachman
  19. Grave Of The Fireflies van Isao Takahata
  20. Cleopatra van Joseph L. Mankiewicz
  21. Monster’s Ball van Marc Forster
  22. Hard Eight van Paul Thomas Anderson
  23. The Thin Red Line van Terrence Malick
  24. Elephant van Gust Van Sant
  25. Kichiku van Kazuyoshi Kumakiri
  • Leescultuur:
  1. Max Havelaar van Multatuli
  2. Hoe Word Ik Misdadiger van Edward Bunker (als known as Mister Blue in Reservoir Dogs)
  3. Taal Zonder Mij van Kristien Hemmerechts
  4. Scar Tissue van Anthony Kiedis en Larry Sloman (Een entertainend werkje maar heel erg krom vertaald. Ja, ik las dit in het Nederlands en ben een sissy. Wel erg is dat Anthony of één van de vier vertalers het verschil niet kent tussen Public Image Limited en Public Enemy. Pagina 141: “Ongeveer een week na de release van onze plaats werd Flea gebeld door Johnny Lydon, de Sex Pistols-held. (…) Johnny vroeg of Flea auditie wilde doen als bassist voor zijn nieuwe groep, Public Enemy.” Pagina 179: “Een van de producers die we overwogen was Keith Levene, die in Public Enemy had gezeten.” Verder vindt meneer Kiedis België op pagina 285 “een exotisch land in Noord-Europa waar ze drie talen spreken”. Rock ende roll. En ook wel fight the powers that be.)
  5. Lunar Park van Bret Easton Ellis
  6. I'm With The Band - Confessions Of A Groupie van Pamela Des Barres
  7. Don’t Try This At Home van Dave Navarro en Neil Strauss

That's it for today, boys and girls. Sjalom, motherfuckers!

Labels: , , ,

zaterdag 9 september 2006

Blind monkey porno style


Gaat dat zien! Gaat dat zien!
Gaat dat zien, zeg ik u!

And now for something completely different: in memoriam Fifty Foot Combo.

Labels: , ,

woensdag 6 september 2006

You're a young horse but I'm a crazy neil

En dan zeggen dat ik al anderhalve week beschik over het privé-adres van Bert Anciaux. En dan zeggen dat ik hem nog altijd geen massa pizza heb besteld. En dan zeggen dat Bertje best wel recht heeft op een lekkere portie pizza. Heeft er iemand het telefoonnummer van een goede pizzaria in het Brusselse, die ook aan huis levert? Ruilen voor Berts adres?

Labels:

maandag 4 september 2006

10vraguninturvjoew Rene SG

Zelf noemen ze het speedartrock. Ik heb het eerder artcore gedoopt. Betitel het voor mijn part als freejazz. Art is only short for Arthur. Check gerust hun site of het alomtegenwoordige MySpace om voor te proeven.
Gitarist en vocalist Rene Kaptyn was zo vriendelijk om te antwoorden op mijn serie belachelijke vragen. Arbeidersethos me dunkt. Of: mediageil. Doe maar het eerste.
Ik ben vergeten te vragen of hij zijn teksten zelf schrijft. Which reminds me: de broer van Helmut Lotti schrijft zijn eigen liedjes zelf. Denkt u rustig na.
  1. Heeft u er een probleem mee als ik u tien vragen stel? Nee man.
  2. Welke zwart-witfilm zou u graag eens in kleur dromen? Zwart-witbeelden van Ajax.
  3. Welke bedreigde diersoort zou goed dienst doen als bladwijzer? Joker.
  4. In welke Monty Python-sketch had u graag meegespeeld? The Philosophers' Football Match. The sketch depicted a football match between philosophers representing Greece and Germany, including Plato, Socrates and Aristotle on the Greek team, and Heidegger, Marx and Nietzsche on the German team. Instead of playing, the philosophers competed by thinking while walking on the pitch in circles. This left Franz Beckenbauer, the sole genuine footballer on the pitch (and a "surprise inclusion" in the German team, according to the commentary), more than a little confused. Confucius was the referee and Thomas Aquinas and St. Augustine were the linesmen. Socrates scored the only goal of the match in the 89th minute, a diving header from a cross from Archimedes (who gets the idea of using the football first after shouting out "Eureka"!). The Germans dispute the call; "Hegel is arguing that the reality is merely an a priori adjunct of non-naturalistic ethics, Kant via the categorical imperative is holding that ontologically it exists only in the imagination, and Marx is claiming it was offside."
  5. Welke James Bond-vertolker gaat na de Revolutie tegen de muur? Ze mogen elkaar tegen de muur zetten.
  6. Welke Amerikaanse president zou u in geen geval vertrouwen met uw vuile was? Bill Clinton.
  7. Houdt het uitdijende bloeddopingschandaal in Spanje u bezig? Als wielrenfan heb ik toch wel een klap gekregen merk ik, ik weet dat iedereen gebruikt en at je daar niet moeilijk over moet doen, maar toch, dan maar voetbal, waar in ieder geval de schijn nog wordt hoog gehouden.
  8. Welk reistype bent u? Hellraiser.
  9. Welke term heeft u het laatst ingegeven op Wikipedia? Almere.
  10. Heeft u al spijt dat u toestemde met dit 10vragunintervjoew? Kalkoen.

Labels:

10vraguninturvjoew Fluxorgan

Fluxorgan mixt poëzie met electronica als was het een luchtige pastasalade. Hulde daarvoor. Check gerust Oor voor een voorproefje. De genaamde Joost II Sickinga verzorgt de poëzie in de pasta, de krenten in de pap. Ricky Schouten alias DJ Rrrong zet er beatjes onder. Die laatste had het volgende te vertellen:

  1. Heeft u er een probleem mee als ik u tien vragen stel? Nee.
  2. Welke zwart-witfilm zou u graag eens in kleur dromen? Ossessione (Luchino Visconti) of Katzelmacher (RW Fassbinder).
  3. Welke bedreigde diersoort zou goed dienst doen als bladwijzer? Platypus.
  4. In welke Monty Python-sketch had u graag meegespeeld? Ik heb geen parate kennis over sketches van Monty Python, noch het verlangen in een ervan mee te spelen.
  5. Welke James Bond-vertolker gaat na de Revolutie tegen de muur? Roger Moore zonder twijfel.
  6. Welke Amerikaanse president zou u in geen geval vertrouwen met uw vuile was? Hoeveel Amerikaanse presidenten zijn er? De ene die mij bekend is zou ik graag eens in de weer zien met mijn vuile was.
  7. Houdt het uitdijende bloeddopingschandaal in Spanje u bezig? Nee.
  8. Welk reistype bent u? Imaginair.
  9. Welke term heeft u het laatst ingegeven op Wikipedia? /
  10. Heeft u al spijt dat u toestemde met dit 10vragunintervjoew? Nee nog niet.
Voor de onwetenden: een platypus is een vogelbekdier. Voor het antwoord op vraag vier loop Ricky wel het risico na de Revolutie tegen de muur gezet te worden als was hij Roger Moore.

Labels:

vrijdag 1 september 2006

Pudding & gisteren

Één september is gearriveerd. De magische datum dat het jonge grut zich terug naar school mag slepen. Om het met de woorden van Jack White te zeggen: “Fall is here, hear the yell / back to school, ring the bell / brand new shoes, walking blues / climb the fence, books and pens / I can tell that we're going to be friends”.

Ondergetekend ouder wordend grut heeft nog vakantie tot vijfentwintig september. Zijn fiancée moet de achttiende al beginnen maar is ondertussen nog wat aan het werken in haar plaatselijke Delhaize. It’s a dirty job but someone’s got to do it.
Voor haar bachelorproef moest de fiancée echter boekjes hebben van de bibliotheek van de Katholieke Universiteit Brussel. Dus mocht Geert ze gaan halen.

Een queeste die makkelijk te combineren viel met een bezoekje aan Het Groot Gevaar. Aldaar werd tussen pot en pint een kaartje gelegd en God zag dat het goed was.
Mejuffrouw Kerlyne merkte op dat ik mijn blog al lang niet meer had geüpdate. Mea maxima culpa. Let’s fix that, shall we?

Ik kan u vertellen dat mijn deelname aan de Antwerpse Cultuurmarkt afgelopen weekend een groot succes was. Ik heb veertien gedichten geschreven voor onbekende lui en eentje voor een oude bekende.
Liever echter zou ik een beetje zeveren over muziek om alzo mijn status van gewaardeerd popkenner veilig te stellen.

Afgelopen week teisterden Boterhammen In Het Park en Feeërieën het Brusselse Warandepark. Van het originele plan om alles mee te pikken is weinig terechtgekomen wegens thesisarbeid en middagdutjes. Uiteindelijk heb ik de tweede helft gezien van At The Close Of Every Day en de volledige performances van Spinvis en Dijf Sanders. Over dat halve optreden zal ik geen oordeel vellen over de andere gelukkig wel.

Tweeëneenhalf jaar, drie cd’s en twee lieven geleden was Spinvis een houten klaas met een handvol prachtige liederen. Nu is hij een houten gitaarheld met een koffer vol prachtige liederen. De visuals bij Voor Ik Vergeet zijn nog altijd dezelfde though. Niet direct een reden om hem af te schrijven me dunkt.
Belg Dijf Sanders is een soort elektronische jazzcat die een opwindende hoop kromme lawaaitjes maakt. Zijn recentste cd To Be A Bob verpatste hij voor vijftien flappen. Wie ben ik dan om te weigeren? Er wordt gezegd dat hij een kruising is tussen Tom Waits en Squarepusher.

Verder ben ik blij u te kunnen vergasten op het nieuws dat de Nederlandse muziekscène niet in coma is gevallen na het overlijden van André Hazes. Fluxorgan en Rene SG brachten leuke albums uit.
Artcore gezelschap Rene SG vergast ons op hun self titled debuut op twaalf levensliederen in zeven minuten. Luie mensen zetten hun speler best op repeat. Stel u bij de muziek iets voor als Ramones waarbij iedereen speed neemt (en niet enkel Dee Dee).
Duo Fluxorgan combineert op hun demo Nightwood pöezie met duistere electronica. Keur hen alstublieft niet af louter op basis van die omschrijving. Er moet een plaats zijn voor poëzie op deze treurige aardkloot.

Los van dit alles waren leden van beide gezelschappen bereid mijn gepatenteerd 10vraguninturvjoew af te leggen. Verwacht u de komende dagen aan de publicatie ervan.

Ziezo. Tevreden, Kerlyne?

Labels: , , , ,