donderdag 30 november 2006

Ben hur & bonanza

Gisteren weer aangenaam in het Stuk vertoefd met Die Lore: Tungg voorafgegaan door Damien Jurado. Laatsgenoemde is een singersongwriter uit Seattle waar er op dit eigenste moment heel veel sneeuw ligt. Hij is pro-huwelijk en zijn zoontje van zes houdt van Kraftwerk, which is nice. Zijn rustige folkliederen ontpopten zich langzaam. Misschien bleef het publiek daardoor eerder afstandelijk.

Tunng is de hipste groep in town. In freakfolktown that is. Het gehucht folktronica om wel heel precies te zijn. Liedjes die Crosby, Stills, Nash & Young reanimeren voor de éénentwintigste eeuw werden aan mekaar gehangen door verwarde praatjes. Hippies, quoi?

Zowel bij Damien als bij Tunng stond er wat wij kenners een lekker wijf noemen op het podium. Al met al een geslaagd avondje.

Labels: ,

woensdag 29 november 2006

Dances with kevin costner

Naast de spiegel boven mijn lavabo hangt een rode affiche het optreden van Hemophiliac, gisteren in de AB, aan te kondigen. Dit is een samenwerkingsverband tussen de grote Jood John Zorn, de machtige Mike Patton en de Japanse Ikue Mori. Ondertussen had John zich al lang en breed bedacht: we kregen gisteren het Moonchild-project te zien.
Reden genoeg voor de Federatie van Belgische Experimentele Jazzkatten (F.B.E.J.) om massaal op te dagen met opvallend veel Franstaligen in de rangen.

Othin Spake mocht de oven voorverwarmen. Een triumviraat van Belgische helden als Teun Verbruggen, Jozef Dumoulin en Mauro Pawlowski. Tussen flarden wietwalm en sigarenrook trokken zij, hoogstwaarschijnlijk zwaar improviserend, ten strijde. Of van leer, daar wil ik van af zijn.
Mauro staat uiteraard hoog in Mijn Top Twee Van Mannen Die Ik Zou Pijpen. De toetsen van Jozef waren misschien nog het meest jazzy van heel de sound maar verdronken soms in het andere lawaai. Teun ranselde zijn drums af als een Kuifje In Amerika meets John Bonham.
Vier kids aan de zijlijn zorgden voor projecties van kosmonauten, koelkasten en supermarktrekeningen, die stiekem poëzie bleken te zijn.

Voor Moonchild had meneer Zorn Mike Patton meegebracht op vocals, Trevor Dunn op bas en Joey Baron op drums. Laatsgenoemd duo speelde een soort geflipte drum&bass met metal-invloeden die door Mike werden aangevuld tot een big band on acid. Hij produceerde verkouden doch sexy junglegeluiden. Een veel bekraste elpee van Gollum die op een zingende zaag speelt.
Zorny had alles gecomponeerd maar liet zich niet zien. Pas in de lang afgedwongen doch korte bisronde toonde hij gelaat en camouflagebroek.
Wanneer je een optreden van anderhalf uur belooft en net iets meer dan een uur speelt, beginnen de Franstalige leden van de Federatie van Belgische Experimentele Jazzkatten (F.B.E.J.) spontaan en en bloc te protesteren, laat dat duidelijk zijn.

Lang geleden dat ik zo weinig heb begrepen van een optreden.

Labels: ,

vrijdag 24 november 2006

Wordt er nog geflyerd in de toekomst?

Gisteren las ik in mijn bed maar eigenlijk in een boek. Uiteraard gebruik ik die rotte woordspeling louter als inleiding. Fleetwood MC en zijn mokkel hebben daarnet the Books hebben bezocht in het ziekenhuis maar eigenlijk in het Stuk. Dit duo bestaat uit een vliegende Hollander en een authentieke yankee.

Zij vermengen een akoestisch (cello, gitaar) en elektrisch (twee basgitaren) instrumentarium met elektronica. Dit alles vergezeld van visuals, anders zou het knerdsaai zijn, dixit mijn kippetje. Zij weet niet wat een knerd is. Nu eens kabbelden de stukken found footage rustig door. Dan weer werden de objets trouvés perfect gemonteerd op het ritme der muziek.

Dat dit een heuse sound is en niet louter spielerei werd bewezen toen de heren als bis een Nick Drake-nummer perfect naar hun hand zetten. Een aangenaam concert, ook omdat de heren het niet eindeloos lieten aanslepen.

Twee duimen omhoog.

Labels: ,

Brunch bestaat



Zaterdag negen september 2006: Fleetwood MC kicks back met zijn posse in Wambeek, Vlaams-Brabant.

Labels: ,

donderdag 23 november 2006

Vee- & inteelt

Gisteren groot feest in het Stuk want iemand was opgestaan met een Volle Tent. Dat kan natuurlijk tellen als ochtenderectie. Ik heb intens genoten van een vlooiencircus en do it yourself-achtige botsautootjes.
's Avonds concerteerde Millenniums, een wereldmuziekgroep die het hele genre synthetiseert alsof het niets kost. Mambo Kings meets Think Of One in a surf kinda mood. Zo klinkt een alternatieve discotheek op vette dinsdag. Knappe slang die hierdoor niet bezweerd raakt. Een ideaal huisorkest voor het vagevuur. Wegens opvallend weinig publiek werd het concert op Woodstockiaanse wijze opengezet voor iedereen. Deze sympactie wist de zaal alsnog te vullen.

Er leeft een spinnetje onder mijn kast. Ik heb haar gevraagd mijn vriendinnetje te zijn. Ze antwoordt niet. Ze moet dood.

Labels: , ,

vrijdag 17 november 2006

Ann van elsen is niet aleen


Hermes, jaargang drie, nummer twee, pagina dertig. Niet enkel ladies love cool Geert ook de media fancies me. Okee, in Hermes publiceren is makkelijker dan urineren in een lavabo. Maar met mijn homie Goethmeister is het altijd flex chillen. Ruth Blixen blijft voorlopig halvelings anoniem.

Labels: ,

donderdag 16 november 2006

Cancer may cool you

Dankzij mijn contacten in de Ploter te Ternat had ik übercoole seats gescoord voor het optreden van nationale helden Absynthe Minded gisteren. Het voorprogramma was een godin op een bergtop en Venus was haar naam. Vier heren die strak in het pak zaten alsof ze recht uit Sweet And Lowdown gewandeld kwamen.
Walen die een deftig woordje Nederlands hanteerden. (Was het niet Starflam dat op Marktrock ooit stelde: "we spreken niet goed Nederlands maar we zijn proberen".) Ze speelden muziek om de apocalyps bij af te wachten. Opgebouwd uit lasagne-achtige laagjes waarbij vooral de drums uitblonken door inventiviteit.
De jonge Nick Cave & The Bad Seeds is alive and kicking against the pricks op Venus. Een Daniel Lanois-cover deed me er aan denken dat ik die hoognodig moet uitchecken.

Absynthe Minded speelde à la what you see is what you get. Er is al eerder opgemerkt dat zij zowel de zigeunerswingpophit, als de verstilde ballade, als de klassieke rocksong tot in de tenen beheersen. Hun talent en uniciteit komen het best naar boven in dat eerste genre. Een vrolijk, heupwiegend concert al ontbrak het zanger Bert in de eerste helft aan enthousiasme.
Een nieuw nummer had een zalige Hammondpartij, een ander leek heel even op een Hucklebuck-doorslagje. Verder blijven drumsolo's zonder uitzondering fout en passeerde een verdacht disco-achtige passage in de bisronde.

Labels: ,

woensdag 15 november 2006

Etentjes zijn very bollywood

Iemand heeft ooit gezegd of geschreven: "zodra je met meer dan twee bent, ben je een bende klootzakken". Ik ben de bron vergeten en erger nog: ik vind het niet op google of wiki. Desalniettemin een motto waar ik me heel goed in kan vinden. Consequentie is uiteraard dat de mensheid met zijn zes miljard leden een hele grote bende klootzakken is.

Toch heb ook ik, bij momenten, vlagen van humanisme en filantropie. Dan ga ik bijvoorbeeld mijn bloed doneren in het kader van de Bloedserieusacties. Niets menselijks is me vreemd.
Zo vermoed ik een Internationale Joodse Samenzwering wanneer de perfide Bart Peeters net binnenstruint als ik aan de naald lig. De loser kwam tickets verloten voor zijn theatershow, want hij raakte ze aan de straatstenen niet kwijt. Eerder heb ik over Bartje geschreven: "geef mij een bijl en we zijn er voorgoed van verlost". Just my luck: niemand had een bijl op zak.

In mijn zoektocht naar poëzie ben ik gestruikeld over volgende regels uit het lied Nathalie van Gilbert Bécaud: "Elle parlait en phrases sobres / De la Révolution d'Octobre".

Labels:

dinsdag 14 november 2006

Lucas gilde binnen antwerpen

Gisteren riep de plicht weer aan het Stuk. Iemand moet die toegangstickets controleren, niet waar? Voorprogramma Krakow had ik al gemist op Pukkelpop en Boterhammen. Gisteren kon ik slechts een kwartiertje meepikken. Iets om te volgen, voor de zekerheid.

Van hoofdshow Lisa Germano heb ik het leeuwedeel gezien. De droompopjuffer had in Spanje, of all places, ruzie gemaakt met haar begeleidingsgroep dus speelde ze solo. Dit resulteerde in melodische pianoballades en rafelige gitaarpop. Echt irritant was Lisa in haar post-feminisitsche lyrics. Half realistisch, half poëtisch, zij het van beiden de verkeerde helft.

Labels: ,

zondag 12 november 2006

Text & thinking charting temple

Flashy titels garanderen geen inhoud.

Mijn afro begint wel lekker te komen, al zeg ik het zelf.

Labels: , ,

vrijdag 10 november 2006

Wandelparken & stadsvilla's

Ik kom kennelijk van Neptunus.

"You are dreamy and mystical, with a natural psychic ability. You love music, poetry, dance, and (most of all) the open sea. Your soul is filled with possibilities, and your heart overflows with compassion. You can be in a room full of friendly people and feel all alone. If you don't get carried away with one idea, your spiritual nature will see you through anything. "

Een paar jaar geleden heb ik een test afgelegd om te checken welke Griekse god ik was. Toen kwam ook Neptunus uit de bus.
Bij de weg: van welke planeet kom jij?

Labels:

donderdag 9 november 2006

Tulpen voor adolf

Het zal de weloplettende lezer van mijn blogje niet verbazen dat ik gisterenavond weer te vinden was op een muzikaal spektakeltje. Wel ophefmakend is dat ik er voor de verandering niet echt wild van werd. Metaalmoeheid. Of: koffietekort. De crime scene was eens te meer het Stuk.

Tape Tum opende met tweestemmige indietronica. Tussen Cornelius en Styrofoam in. Maar dan gebracht met nul podiumprésence of -ervaring. Ze probeerden hun EP te verpatsen maar hij blijkt gratis te vinden zijn op het net.

Iedereen was naturlijk gekomen voor Bohren & Der Club Of Gore. Dit is één groep, voor alle duidelijkheid. Er werd gefluisterd dat het ging om een death metalclubje ging dat was overgeschakeld op slowjazz. Er werd gefluisterd dat gewaardeerd popkenner Klaasman R. hen wel zag zitten.
Het Teutoons gezelschap bracht een prima soundtrack voor een spaghettiewestern starring autisten met het syndroom van Down. Alleen sleepte het allemaal wat lang aan. Dat er gespeeld werd in zogezegd volledige duisternis was een aardige gimmick die toch wel vijf minuten interessant leek.

Labels: ,

dinsdag 7 november 2006

De kerkhervorming, daar kom je niet om heen

Voor de derde maal op minder dan honderd jaar werd de edele stede Leuven bevrijd door geallieerde soldaten. Gisteren hebben de commandotroepen van generaal Patton hun bruggenhoofd opgezet in het Depot aan het station als startschot voor Operatie Peeping Tom.
Ja hoor, subtle is my middle name.

En neen, ik ga hier niet verwijzen naar die ene ongelovige rockgroep.

De verkenners van Dub Trio deden het zogenaamde voorprogramma. Zij speelden een subtiele en genuanceerde cocktail van feedback, death metal, reggae, dub en feedback. Hun adhdrummer had een geschoren schedel, een baard en een zweetbandje. Had Bob Marley dit nog meegemaakt, hij draaide zich met een hartaanval om in zijn kist. Had Iggy Pop dit nog meegemaakt, hij zou onmiddelijk Marktrock headlinen.
Ik denk dat we weten wie dit jaar Pukkelpop mag afsluiten. Ik heb Dub Trio ontdekt zoals Columbus dat deed met Amerika. Dit wil zeggen: helemaal niet. Maar over vijfhonderd jaar valt de president van Dub Trio Irak binnen, wat ik je brom.

Peeping Tom bestond voor de gelegenheid uit Dub Trio, een DJ, een keyboardist en drie vocalisten. Een sexy violiste, die verder anoniem zal blijven, een dik ingeduffelde Rahzel en de machtige Mike zelve. Hij bleek een mens te zijn van vlees en bloed. Geen god maar minstens een halfgod. De man van het moment met het haarnetje van het moment.
Na drie à vier liederen mocht Rahzel even zijn ding doen. Nog drie à vier liederen verder mocht de DJ zijn skills ten toon spreiden. Hij mixte Crazy van Gnarls Barkley subtiel aan Apache door Grandmaster Flash & The Furious Five.

Zagen wij Mike afscheid nemen met een Hitlergroet? En begon hij de bisronde door te kakken op iemand met een FNM-T-shirt?
Een uppercut van een concert.
Vraag het aan de allerliefste Oorpoor van de hele wereld, die ruzie met haar lief riskeerde voor dit optreden.

Labels: ,

maandag 6 november 2006

Fingertip & residue

SuperGeert en zijn fiancée hadden gisteren gratis tickets gescoord voor India.Arie in de AB. Wat wij allemaal niet gedaan krijgen via onze connecties bij het Stuk. Doch pindakaas: aan de voordeur van de AB krijgen wij te horen dat het hele zaakje afgelast is wegens ziekte.
Ik heb geen idee wie er ziek was. Na de Revolutie gaat India.Arie tegen de muur. Amp Fiddler, die het voorprogramma had moeten doen, mag in leven blijven.
He's a funky mother. Gelukkig ken ik een sympathiek cafeetje in het Koekelbergse, anders was de avond wel verpest geweest hoor.

I've changed my name so often. Lenny Cohen citeren is belangrijk. Heden twijfel ik serieus in mijn aliaskeuze. Oftwel wordt het Wolfgang Amadeus Punk als verwijzing naar Wolfgang Amadeus Glasnost uit De Geluksbrenger van Nero. Oftewel wordt het Fartmeister Von Underpants als verwijzing naar mijn broeder. Ah, the agony of choice.

Kan iemand mij definitief bevestigen dan wel ontkennen dat Cortez The Killer van Neil Young verboden is in Spanje? En met bevestigen bedoel ik gebaseerd op documenten of een wetenschappelijk werkje. De liner notes van Decade tellen, met andere woorden, niet mee. Wikipedia zwijgt in alle talen. Typisch Wikipedia.

Labels:

zondag 5 november 2006

Mevrouw robinson

November spawned a monster in the shape of this child.

Last year I was 21. I didn't have a lot of fun.
And now I'm gonna be 22.
I say oh my and a boo hoo.

Remember, remember the fifth of November.
The gunpowder, treason and plot.
I see of no reason why gunpowder treason should ever be forgot.

(Referenties:

Labels: ,