maandag 8 januari 2007

Een lage bewustzijnsgraad en een vanzelfsprekend karakter

Mensen die mij kennen, weten dat een gezonde werkethiek mij niet vreemd is. Vandaar dat ik afgelopen zomer een maand gezwoegd heb op Molenheide. (De beste karakterisering ervan is nog altijd the poor man's Centerparcs.) Binnen die maand vielen zowel éénentwintig juli (nationale feestdag van la Belgique) als vijftien augustus (Maria Hemelvaart). Die twee dagen kreeg ik dubbel betaald.
Met dit niet geheel onvers in het achterhoofd ging ik akkoord om te werken op elf november (Wapenstilstand) en vijfentwintig december (Kerstmis). Want dat dan weer wel: ze waren zo content van mij dat ik mocht terugkomen onder het jaar. Maar toen midden december mijn loonbrief van november kreeg, werd ik niet dubbel betaald voor de elfde. Uit navraag bleek dat ik onder het jaar een ander statuut had dan 's zomers. Door dat ander statuut kreeg ik feestdagen niet dubbel betaald.
U kan wel raden dat mijn goesting om te werken op kerstdag verdween als sneeuw voor het broeikaseffect. (Nieuwe uitdrukking, geloof me: het wordt een hit.) Die goesting kwam niet terug toen op de dag zelf bleek dat het derde kind, de eerste dochter van mijn gewaardeerde collega David een maand te vroeg geboren was. Om redenen van vaderschapsverlof stond ik zo goed als alleen in voor een volgeboekt kerstdiner. (Zonder hier verder op in te gaan: een Nederlandse familie gaf me inspiratie om een film te schrijven: Flodder Op Molenheide.)
Ik ben niet meer op mijn mondje gevallen sinds mijn achttiende verjaardag dus ik kaartte wat ik zonet beschreven heb aan bij de verantwoordelijke. Ik vertelde hem dat mijn enige motivatie om te werken op kerstdag het dubbel betaald worden was. ("Ik had vandaag ook ergens chique kunnen gaan eten met mijn familie.") De subtekst was uiteraard dat hij nooit meer op mij hoefde te rekenen op een feestdag. De verantwoordelijke beloofde te overleggen met zijn meerderen.
En alzo geschiedde.
Vandaag viel mijn loonbrief van december in de bus en er staat een feestdagpremie op van - hout vasthouden - twaalf euro. Twaalf euro! Dat is al snel zeven duveltjes in de Fakbar Letteren. Lucky me.
(Dit tekstje classeer ik onder het soort egocentrische navelstaren dat drie vierde van alle blogs kenmerkt. Hetzelfde egocentrische navelstaren dat ik tracht te vermijden op mijn eigen weblogje, zij het niet altijd met succes. Dit ligt heden op mijn lever met niemand thuis om tegen te zagen. Vandaar dat ik het hier spui. Blijven rocken in de vrije wereld!)

Labels: , ,

6 Comments:

Blogger konijn said...

Deze reactie is verwijderd door de auteur.

januari 08, 2007 6:12 p.m.  
Blogger konijn said...

There is power in a union Geert

januari 08, 2007 6:13 p.m.  
Blogger Geert S. Simonis said...

als het inschrijvingsgeld voor die vakbond meer is dan twaalf euro
moet ik er niet van weten

januari 08, 2007 6:47 p.m.  
Blogger konijn said...

10 euro Geert. En aangezien u als tweede lid meteen penningmeester zal worden, zal dit bedrag integraal naar duveltjes en rocheforts gaan. A sensible policy for a sensible tomorrow

januari 13, 2007 9:33 a.m.  
Blogger konijn said...

Maar wat ik wou vragen:

Heeft Molenheide ook een ((sub)tropisch)zwembad?

januari 13, 2007 9:34 a.m.  
Blogger Geert S. Simonis said...

er is een zwembad
maar het wordt niet gepromoot als zijnde (sub)tropisch
dat is de eerste clew
er is geen wildwaterbaan
er is geen (echt) buitenzwembad
er zijn enkele zielige bubbelbaden
en het zwembad is niet aangekleed om te lijken op een pseudojungle
voor een (sub)tropische shizzle denk ik dat je bij centerparcs moet zijn

januari 13, 2007 3:40 p.m.  

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home