Two new nigerian games

Soms is het leven simpel. Er zijn mensen die toneel spelen. Er zijn mensen die moreel verplicht zijn te komen kijken. Daarom bevond ik me gisteren in het publiek van het Historiatoneel. Een achttal mensjes bracht Grijs, Maar Niet Groen. Het ging over oudjes ofzo. Het scenario was bij momenten een beetje warrig. Het ging om een vertaling van iets Amerikaans maar soms liep die vertaling wat stroef. Met name een honkbalfascinatie is niet iets waar menig Belg last van heeft.
Maar niet getreurd: het toneelstuk werd gered door sterke prestaties van Charlotte Heremans en de vurrukkulluku Laura Deferm. Na het toneelstuk zijn we in het Stukcafé beland alwaar er een karaoke going on was. Ik bracht een zinderende versie van Solitary Man van Neil Diamond. Mijn interpretatie was meer gebaseerd op de versie van Johnny Cash. Download die versie van Johnny Cash, luitjes!
Daarna vond ik mezelf op een kotfeestje van de almachtige Grégoir, alwaar ik een oude bekende tegen het lijf liep. Soms is het leven simpel.