Duvel horeca jazz

Net terug van een lange dag van hard labeur: check. Glaasje melk bij de hand: check. A Weekend In The City van Bloc Party op endless repeat: check. Okido, ik kan mijn verhaal van gisteren vertellen. Met my main man Arne naar Lommel Rockt geweest, een gratis festivalletje in de linkerbovenhoek van Limburg. Volgens Arne moet ik beginnen met: "Nota één: zware chill". En alzo geschiedde.
Begonnen met een flardje van The Nutlocks. Een bende wannabe players zonder gevoel voor nuance. Respect voor het lef waarmee ze één riff aanlengen tot vier songs.
The Seven Laws Of Woo: hun soundcheck was beter dan het hele optreden van The Nutlocks. Goede lyrics. Prima saxofoon. Een zangeres met een goed oog voor vrouwelijk schoon. Een gitarist met grote dorst of met een drankprobleem. They put the "funk" in "funky".
Dash: aanstekelijke garagebeatpunk met een vleugje surf. Vrouwelijke bassiste op zang. Beseften te laat dat "schroom" een te moeilijk woord is voor Lommel.
Carbon: dynamische dirty ass rock & roll. Laat die mannen een plaatje opnemen met Kim Fowley, Steve Albini of Mauro Pawlowski en snel! Schitterende silly bindteksten.
Asiam (spreek uit: "as I am" en dus niet "eeziejem" ofzo): strak afgemeten riffwerk doch acuut geval van het mosselsyndroom. Vlees noch vis: een weke substantie die ik liever niet aantref onder mijn schoenzool. Laat staan in mijn gehoorsbuis. Ik ken schapen met genoeg gezond verstand om hier niet naar te luisteren.
Confuse The Cat: A Brand voor intellectuelen. Kregen de tent niet mee: pindakaas. Hun zanger heeft water over mij gekapt. That's a true story. Een frontman die Ian Dury en Tim Vanhamel in zich verenigde. Een frontman die zijn micro half inslikte. Dat heeft zo'n jongen toch niet nodig.
Gino's Eyeball: dacht het niet. Die pik ik wel mee op Petit zijn birthday bash. Een punkgroep die populair is en overal opgehemeld wordt, is verdacht, wat ik je brom.
Monza: zij waren Monza, wij waren Lommel. In Neerpelt was 't niet waar geweest. Een ijzersterk Als Techniek Faalt. We waren voor de verandering geen fijn publiek. Komen binnenkort met hun derde plaat. In afwachting Grand alsnog doorgronden. Respect voor de dronken éénmansmoshpit aan mijn rechterkant. (Voor de duidelijkheid: niet Arne.) Monza staat op punt: u bent gewaarschuwd.
Gunz N' Roses: drie maal raden: een Guns N' Roses-covergroep. Er was kennelijk behoefte aan. Een technisch perfecte copie maar Spinal Tap was nooit veraf. Voor het jonge grut toch maar even laten vallen dat ik de enige echte Guns nog heb gezien op Pukkelpop 2002. Dat wil zeggen: Axl Rose plus huurlingen.
Peter Pan Speedrock: veegden de vloer aan met alles en iedereen. Daar kwam nog bij de PSV die dag had gewonnen. Muziek geworden arbeidsethos, of zoiets. Helaas geen Schoppenaas. Even was het alsof Lommel in 1839 aan Nederland was toegekend. En terecht.
Squadra Bossa Featuring Buscemi and Stanley Livingstoon: jammer genoeg geskipt. Arne en ik moesten nog anderhalf uur fietsen en we werden al wat moe. We worden dan ook een jaartje ouder.