Tom de latte kan niet zwemmen

Eens te meer een mooie dinsdag beleefd in de handel en wandel van onze jonge held. Uit bed gekropen met de kater to end all katers. Twee kiwi's gegeten en beseft dat kiwi's niet helpen tegen een kater maar dat kiwi's best wel lekker zijn. Vijf uur les uitgezeten, louter en alleen aangedreven door enige appels. Schriftelijk examen Frans gaan afleggen. Daarna richting Stuk getrokken voor een optredentje, de kater meeslepend als was het een aapje op mijn rug.
Transit bracht zwaar valiumende softpost-rock. Ik noem het graag een alternatieve soundtrack voor Paint Your Wagon. Dat is niet bedoeld als compliment. Aan 65 Days Of Static dan om de meubels te redden. Beste wall of sound sinds ik mijn moeder afgelopen weekend heb blootgesteld aan Psychocandy op het hoogste volume. De drummer combineerde op geniale wijze heavy metal met swing jazz zonder de kinderlijke rommeligheid te verliezen, die zijn stijl zo kenmerkt. (Ik zou er graag een verwijzing naar C’Est Ainsi Que Ça Marche in proppen maar ik durf niet goed.)
Vervolgens mocht ik helpen met het afbreken van het podium. Bij het opruimen van kabels en stekkers slaagde ik er in om de ene pries die moest blijven steken uit te trekken. Een roadie van 65 Days Of Static wist mij te zeggen dat Grimbergen het beste bier ter wereld is, dat Duvel extreem-rechts financiert en dat Stella in Engeland ook wel "wife beater" wordt genoemd.
Na nog enige pintjes, plannen om de wereld te veroveren en Eric Defoort zwart te maken en een illegaal potje tikkertje op een basketveldje was het tijd geworden om het een nacht te noemen. Eens te meer een mooie dinsdag beleefd in de handel en wandel van onze jonge held.

(Towel day countdown: the day after tomorrow.)