The canadian chicks
Kenners weten dat punk serieus slabakt. De brave lieden van Kickass Records hebben dit ook gemerkt en kwamen tot mij voor een geschreven steuntje in de rug. Alsof een goede review helpt zeven magere jaren door te komen. Ik ben corrupter dan een Waals socialist met nog anderhalf huis af te betalen. Ik ging akkoord voor gratis inkom en drank en ius primae noctis bij alle toekomstige dochters en kleindochters van de Kickasscrew.
Qua voorbereiding had ik Damaged en My War van Black Flag nog eens opgelegd. En zo kon u mij gisteren met een vers notaboekje op zak, Six Pack fluitend naar jeugdhuis Sojo in Kessel-Lo zien trekken. Wat ik daar zag heeft mij diep geraakt. Vier punkgroepen die hun woede zonder uitzondering verpakten in de popsensibiliteit van the Ramones, de durf van the Clash, de présence van Iggy Pop, de sneer van Johnny Rotten, de humor van Jello Biafra en de joie de vivre van Plastic Bertrand.
Goddamn Hippies bijvoorbeeld. Drie fiere Vlamingen, die er stonden alsof ze Brussel-Halle-Vilvoorde desnoods persoonlijk zouden splitsen met de botte nagelknipper van hun overleden grootmoeder. Hun maatschappijkritische teksten waren, in de beste traditie van Jef Elbers, gericht tegen de perfide Franskiljons. Dit was marsmuziek waarop het Vlaamse volk de toekomst hoopvol tegemoet kan treden.
Face The Fax vervolgens was een noisy surfpunkend powertrio dat respect eiste voor onze volksziel en onze culturele erfenis. Bovendien ageerden zij constant tegen het zionisme, het unionisme, het bolsjevisme en de Koerdische afscheidingsbeweging. Speelden een bevreemdende cover van de tune van F.C. De Kampioenen. Dat heet dan humor.
Second Base is een Aarschotse groep, die gegroeid is uit de IJzerwake. Als statement fuckten zij de De Internationale zoals Jimi Hendrix The Star Spangled Banner destijds. Daar had de PVDA niet van terug. Ze brachten bovendien met De Taal Is Gans Het Volk een ontroerend eerbetoon aan Albrecht Rodenbach.
Headliner Smash The Statues waren vier veganistische Nederlanders, die meer van schilderijen hielden. In hun liederen stonden de Groot-Dietse idealen broederlijk naast het veganistische gedachtengoed. Er werd zelfs een lied opgedragen aan Joris Van Severen. Smash The Statues is glorieus geslaagd waar the Smiths gefaald zijn. Ik ga mijn leven beteren en voortaan sterf ik nog liever dan dat een dier moet lijden voor mijn voedsel. Ook melk en eieren zijn vanaf nu taboe.
Labels: gewaardeerd popkenner, live

2 Comments:
Ben ik dan al die jaren een zuivere flamingant geweest ipv een vieze, luie, rode rat? Dank voor deze ontnuchterende kijk in mijn ziel!
doe maar niet zo bescheiden
ik weet dat jij het hart
rechts draagt zoals
elk weldenkend mens
Een reactie plaatsen
Links to this post:
Een link maken
<< Home