France it was and had to be

Gisteren lekker vertoefd op de officiële openingsdag van het Stuk. Ik ga u niet vervelen met verhalen over videoinstallaties, beeldende kunst of bier. Voor de gratis concerten heb ik wel een paar woorden over. Sunburned Hand Of The Man toonde meteen aan dat het ging om een zonnesteek en niet gewoon zonnebrand. Het gezelschap speelde twee epische jams maar het epos in kwestie speelde zich af in een isoleercel. Een oorlogsdans van een uitgestorven stam absurde Indianen. De doodsreutels van een geile weerwolf. Een soundtrack voor de low budget-versie van Robocop IV. Het zegt misschien genoeg dat Karel halverwege is gaan lopen.
Ben Frost vervolgens had zes lokale gitaristen gerecruteerd en manipuleerde hun geïmproviseerde spel met zijn laptop. Resultaat was een ongestructureerde wall of noise, zo massief dat je er mensen kon tegen executeren. Denk aan the Jesus & Mary Chain zonder de liedjes of Sonic Youth met het syndroom van Down. Genoeg trillingen om an overweight elephant aan het wankelen te brengen. Gitaargetsjirp van demente krekels met af en toe een herkenbare laptopbeat. Het zegt misschien genoeg dat Petit halverwege is gaan lopen. Het zegt misschien nog meer dat ik hem een kwartier later gevolgd ben.