Senseo is geen koffie

Spinvis bezette gisteren de grote zaal van de AB. Maar die pik ik wel mee next time hij in Leuven passeert. Dus was ik te vinden in de club, alwaar Jonathan Richman zijn Dodge Veg-O-Matic geparkeerd had. Jonathan Richman is die vreemde man die There's Something About Mary aan elkaar zingt. Jonathan Richman heeft met Egyptian Reggae de beste instrumental sinds Green Onions op zijn CV staan. Met the Modern Lovers sloeg hij in de vroege jaren zeventig een brug tussen the Velvet Underground en pakweg R.E.M..

Zijn Abdul & Cleopatra is na Pocahontas van Neil Young mijn favoriete historische liefdesliedje. Zijn Roadrunner staat sowieso hoog in mijn all time top five records. Er is een tribute-cd aan hem die If I Were A Richman heet. Even funny but not haha-funny is de tribute-cd If I Were A Carpenter aan the Carpenters. Jonathan Richman was gisteren geweldig in de AB.

Slechts geflankeerd door een drummer bracht hij ons prachtige heimweemoed gebaseerd op zachte swing en flamencoachtig gitaarspel. Als een bezeten kluizenaar liet hij zijn gekwelde blik over het publiek dwalen. Om zich slechts twee minuten later te profileren als een bevlogen danser. Al dan niet at the lesbian bar. Regelmatig soleerde Jonathan zijn reet eraf in een ontspannen parodie op de gitaargod. Like I said: Jonathan Richman was gisteren geweldig in de AB.