zondag 11 november 2007

Photoshopping dildos while listening to the beastie boys

In onze reeks Oude Zakken Maken Het Mooie Weer: straight outta Aaigem: de over het paard getilde Jan De Wilde. Ondanks zijn legendarische luiheid trad hij met zijn Vrienden aan in het Depot. Jan is een jeugdheld van me. Jan is net oorlog en vrede. Jan heeft met Hé Hé de beste songtekst aan deze kant van Subterranean Homesick Blues op zijn naam staan. Jan kan met één welgemikte cover meer zeggen dan met tien eigen liederen. Hadden maar meer artiesten dat gezond verstand. Genoeg introductie!
Met charmante achteloosheid steunden vijf topmuzikanten hun chaotische frontman in de rug. Het sparkelende Otomobiel was mijn persoonlijke hoogtepunt van een welgevulde avond ongerepte en milde ontroering uit het Spinvisloze era. Papa moet me duwen door de eerste sneeuw. Op de koudste nacht van het jaar. Roodborstjes zijn agressief. Ik ben gek of ik ben dronken. Dit lijkt me wel 't konijn van mijn dromen. Als ik later groot ben, word ik lid van de bende van Jan De Wilde. Een mens moet zich toch vestigen voor hij koud is.

Labels: , ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home