zaterdag 16 februari 2008

Brother kay & the monolithic incursion of mid-15th century faith

Kulturama part two: dubstuk! Uno: Saviour featuring Grimelock & MC Maelan. De zaal daverde als Berlijn in april 1945. Als dit geen grondtonen waren, weet ik het ook niet meer. Er zat een lekker flardje Ain't No Sunshine in de mix. Dat is mooi, dat mag.
Dos: Shackleton. Het tempo mocht ietsje omhoog. Mensen klaagden dat dit eigenlijk geen dubstep was. So fucking what? Denk aan die laatste symfonie van Mahler uitgevoerd op een Stalinorgel.
Tres: Milanese. De rillingen liepen over mijn rug. Eigenlijk begon ik gewoon ziek te worden. Fuck dat. De muziek was al heftiger dan voorgangers. Denk gerust aan Hiroshima maar ook weer niet te lang.
Cuatro: Grimelock featuring Maelan & Dynamic & Rama. De drie vocalisten op het podium brachten de standaard hiphopclichés mee. Het publiek moest lawaai maken en kreeg eindeloos te horen dat het zich in Leuven bevond, op het Kulturamafestival zo waar.
(Dat is tenminste de volgorde die uithing. Weet ik veel wie daadwerkelijk wanneer op het podium stond. Het was een groter komen en gaan dan de Lijst Dedecker.) Er was minder volk dan vorig jaar en gelukkig ook minder fasco's. Het gaat de goede kant uit.

Labels: ,