Dit onnozel tekstje

Vadermoord, bitches! Jaargang zeven, aflevering twee! 't Stuk, gisteren! Spencer The Rover heeft zich vergrepen aan Ron Sexsmith. Eva De Roovere had een rendez-vous met Burt Bacharach. Over The Rover versus De Roovere gaan we zwijgen.
Anyway, van Spencer hadden wij nog nooit gehoord, van Ron hadden wij nog nooit iets gehoord. Positieve punten: Spencer had zijn vader en een mandoline bij en lapjes op zijn ellebogen. Solo bracht hij uitgeklede versies van prima popsongs. One Grey Morning haakte zich als uitschieter in ons brein. Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb, zal ik mij verdiepen in Ron Sexsmith.
De gekortwiekte Eva dan maar en haar gedreadlockte gitarist. Het duo ging voor brave, überveilige keuzes uit een legendarisch oeuvre. Hoogtepuntjes waren een swingend Walk On By en een a capella Alfie. Fucking jammer dat Hal David, die al die krengen van woordjes heeft voorzien, niet genamecheckt werd. Verder geen klachten.