Steeds meer blues omtrent zijn identiteit

Omdat er in Leuven nog minder te beleven valt dan in Limburg ben ik gisteren naar Brussel getrokken voor een shot cultuur. Omdat het niet altijd duivelse junglemuziek moet zijn, kozen Pony en ik voor een literaire avond te Passa Porta.
Te gast was de Nederlandse Gentenaar en kersverse Gouden Uil Marc Reugebrink. Hij begon en eindigde met een passage uit zijn kip met het gouden ei Het Grote Uitstel. Daartussen werd hij geïnterviewd door Luc Janssen. Aangeraakte topics: schuilkelders, Reugebrinks verleden bij een harmonie, fun versus serieux in literatuur en muziek en Berlijn als een samenvatting van de jaren tachtig.
Reugebrink outte zich als hardcorefan van klassieke muziek en bezwoer ons dat er met poëzie geen brood te kopen valt. Ik zal het vanmiddag eens testen. Toen hij daarenboven anecdotes bovenhaalde over zijn tijd in de lerarenopleiding was there like totally a connection.
Tussen dit alles heen mocht niemand minder dan Zaki muziekskes opzetten via het medium iTunes, dat hij zonet ontdekt had als een ware Viking. Van Lenny Cohen over Einstürzende Neubauten tot de onvermijdelijke King (Love Me Tender als begeleiding bij een Elvisgedicht van Reugebrink): Zaki wist er wel raad mee.
Ja, dat was me het avondje wel.