Dertig zwarte torpedo's

Met al dat gewerk is het lastig geworden mijn dagelijkse gewoontes en verslavingen te onderhouden. Zelfs Sander Yezerskiy begint me al te missen. Gisteren had een koude kalkoen mijn bloedbaan overspoeld met de hunkering naar een shot livemuziek. Gelukkig mocht ik met Jarne en zijn posse mee naar Brogel Live te swinging Grote Brogel.

Voice Male stonk harder dan een portie crap die zojuist een enorm crappy doctoraat had geschreven om te promoveren in de crappyheid aan een of andere crappy universiteit. Hun a capella uitvoeringen van middle of the road-nummers uit het recente verleden (True Colors, Love Of The Common People, Video Killed The Radio Star, Centerfold, Sweet Dreams et j'en passe) overspoelde de weide met een aroma waar zelfs boer Teun op mestvaart zich voor zou schamen. Lang niet alle nummers overleefden dit jasje zonder instrumenten. Tel daar een discomedley bij en begin alvast een muurtje te metsen om Voice Male tegen te zetten.

Aan Swinnen om de meubelen te redden, het soloproject van opper-Scab Guy Swinnen. Toegegeven, de Butthole Surfers Award For Most Original Bandname zullen ze niet snel binnenrijven maar dat is niet erg. Die prijs bestaat toch niet. We kregen op ons bord een portie rock & roll die nergens slecht was maar nooit schitterde Alle nummers werden met veel zorg ingeleid en gesitueerd in tijd en ruimte alsof Guy kost wat kost wilde bewijzen dat hij al een decenium de schaduw van the Scabs tracht voor te blijven.

Daar kwam nog een royale portie hits van Die Groep bij (van opener Let's Have A Party tot afsluiter Hard Times met een mak Nothing On My Radio en een kapot gejamd Robbin' The Liquor Store). Tussendoor werden covers bovengehaald van Cinnamon Girl (het enige nummer waarvan het me speet dat Ome Neil het niet had meegebracht naar Weert) en wietode Mary Jane's Last Dance (u weet wel: dat nummer van Tom Petty dat de Peppers hebben geript voor Dani California). Wat samen toch wel resulteerde in een setlist om u tegen te zeggen.

Het is des te jammer dat het optreden nooit echt ontplofte, nergens vuurwerk, toeters of bellen. Toch hebben de boeren van Grote Brogel zich geamuseerd. Want vergis u niet: Grote Brogel is no man's land. Op de wei van Brogel Live wordt elke week een heks verbrand.