donderdag 14 augustus 2008

Your child's face smells like cat urine

De aangekondigde speciallekes zijn er! Ik ga een reeksje wijden aan muzikaal-autobiografische reflecties omtrent mixtapes. Daar horen twee nuanceringen bij. Het zal hier niet gaan over de muxtapes waaraan het halve internet zich te buiten gaat. Plus het zijn eigenlijk CD's en geen tapes. Ik ben een kind van mijn tijd. Ergens is een vinylpurist een brandstapel aan het bouwen met mijn naam erop.
Ik ben natuurlijk begonnen met cassetjes op de lagere school. Zo heb ik er ooit nog eentje aan iemand cadeau gedaan. Hoe minder daarover gezegd wordt hoe beter. Zodra de daddy een CD-brander in huis haalde, ben ik op de trein van de vooruitgang gestapt. Ik herinner mij voornamelijk eentje met zeventien keer Martha van Tommeke Waits op. Just because.
Begin dit jaar las ik Mix Tape - The Art Of Cassette Culture, samengesteld door Thurston Moore. Dat heeft de asse opgepookt, die nog nagloeide van High Fidelity.
Ik ben dan ook maar zelf artwork beginnen maken. Esthetici aller landen stoppen best nu met lezen. Anderzijds stelde Spinvis ooit over DIY dat het belangrijk was dat je het zelf deed, niet dat je het goed deed.
Het eerste resultaat van het hele proces was Tekenfilmtieten - A Big Nasty Hip Hop Mix Tape, in elkaar geflanst ter ere van Big Nasty J.'s verjaardag. De titel is een knipoog naar diens voorkeur voor extreme soorten anime.



Respectievelijk de buitenkant, de binnekant en de achterkant. Het artwork is een ruwer dan de baard van Karadžić en geheel old school geknipt en geplakt. Met old school bedoel ik wel degelijk de kleuterschool. Ik denk dat er nog steeds een halve kilo van mijn DNA aan de keukentafel kleeft.
Inhoudelijk was de bedoeling vooral The Nasty One kennis te laten maken met shit buiten zijn bliksveld. Om de overgang niet te bruusk te maken zit er plenty hiphop tussen. Was het nodig Nasty muzikaal op te voeden? Wel, als je hem laat doen, blijft Ready To Die op endless repeat staan.
Ik durft nu gerust te stellen dat mijn mixtape een Ier in de tulp was. Ik heb onlangs enkele recente demo's van Big Nasty J. mogen horen. Zijn flow is smoother dan ooit maar hij diversifieert like crazy. Zijn samples kiest hij avontuurlijker dan ooit. Op egotripdagen durft ik mezelf daar een deel van de credit voor te geven. Nasty heeft on the record toegegeven Tekenfilmtieten grijs gedraaid te hebben.
  1. Alabama 3 – Woke Up This Morning (Chosen One Mix). Het overbekende en supergeweldige titelnummer van The Sopranos. Een inside knipoogje want het was Big Nasty J. die mij destijds liet kennismaken met die reeks. Een perfecte kruising tussen de verre deltaroots van alle rock & roll en überhippe elektronica. (Klik!)
  2. Nas – Got Ur Self A ... Dit sampelt het vorige nummer. Een kleine pestspeldeprik voor The Nasty One. Hij was namelijk een hardcore Jay-Z liefhebber. In zijn vroegste demo's heeft hij nog doodsbedreiging gerapt richting Nas. Nas heeft nooit gereageerd. De dikke nek. (Klik!)
  3. The Jerky Boys – The Weed Man. Niet echt een lied, eerder een prank call. Het spreekt voor zich dat Nasty niet vies is van geestverruimende kruiden. Er is een tijd geweest dat hij zijn bong meer vast had dan zijn mic. Niet zijn meest productieve periode.
  4. Devin The Dude – Nothin’ To Roll With. De anekdote gaat rond dat Nasty in een wanhopige bui een essentiële pagina uit zijn eerste platencontract tot filtertjes heeft gerold. De problemen die dat uiteindelijk opleverde zijn jaren later pas opgelost. Laat ons het erop houden dat menige advocaat er een boot aan over heeft gehouden. (Klik!)
  5. Ice-T – 99 Problems. Jay-Z-steek bis. Ach ja, een mens moet ergens de mosterd smurfen. En het broodje. En het worstje. En de zuurkool. Wat zou het leven zijn zonder hotdogs? Nasty moet je het niet vragen. Hij is vegetariër. Daarover later meer. (Klik!)
  6. ADHD Featuring Spike – Beng Je Hoofd. Enige degelijke nummer van deze hiphopsupergroep rond Brainpower voor die een corporate whore werd. Laat ons overigens hopen dat die periode weldra mag eindigen want Breinstein heeft het wel degelijk. Al freestylet Big Nasty J. hem met de vingers in de neus naar huis. In het dagelijks leven betekent ADHD Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. Op Tekenfilmtieten staat het voor Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid Dopeness. Het is maar dat u het weet. Die hoeveelheid is overigens drie. (Klik!)
  7. Ben Lee – What Would Jay-Z Do? Jay-Z-steek tris. Toen hij dit hoorde, verslikte Nasty zich naar verluidt in zijn Cristal. Muzikaal een parodie op jaren zeventig softrock. Tekstueel misschien het scherpst nummer van heel deze lijst. En scherpe teksten: daar draait alles om. (Klik!)
  8. Ben Folds – Bitches Ain’t Shit. Beetje makkelijke keuze. Als ik Tekenfilmtieten nu moest herdoen, zou ik het eruit laten. Vervangen door Watskeburt?! in de Roosbeefversie. Still a classic though. Ben komt in november naar het Depot. Allen daarheen! (Klik!)
  9. Sean Kingston – Beautiful Girls. Veel te commercieel, veel te simpel, veel te obvious gesampeld. Maar het werkt harder dan een katoenslaaf. Uit Jamaica komt wel meer weirde muziek . Met onweerstaanbare regels als "It was back in '99 / Watchin' movies all the time / Oh when I went away / For doin' my first crime". Vandaag wordt Nasty liever niet herinnerd aan zijn aanvaringen met de sterke arm der wet. Op zijn recente demotape heeft hij dit nummer herwerkt tot Nasty Girls. Weldra bovenaan een hitparade near you! (Klik.)
  10. Neneh Cherry – Buffalo Stance. Een sterke vrouw, een onsterfelijk nummer. Heerlijke old school clip. Menige bitch heeft mij bevestigd dat een affiche van haar boven het bed van Big Nasty J. hangt. Diezelfde bitches hebben onder ede verklaard dat hij de namen "big" en "nasty" met trots mag dragen. Het blijft een snoeper. (Klik!)
  11. Geert S. Simonis & The Attention Deficits – De Slechtste Frituur Van Het Land. Wat zou een mixtape zijn zonder een flardje zelfverheerlijking? De tekst is ancient. De vocal is een jaar of drie oud. De begeleiding heeft GW vorig jaar in elkaar gedraaid. Waarvoor dank. Naast hem bestaat deze incarnatie van the Attention Deficits uit Pony! op backing vocals. Which is nice.
  12. Dan Le Sac VS Scroobius Pip – Thou Shalt Always Kill. Of: hoe rappen meer is dan om ter snelst. Met inhoud zelfs! Internethypeje dat niet zo goed viel bij meneer Yezerskiy. Fuck him! Dit blijft geweldig. Het album staat hier al een paar weken op repeat maar het niet alles is van het niveau van dit nummer. Tant pis. (Klik!)
  13. Deutsch-Amerikanische Freundschaft – Der Mussolini. Does humor belong in music? Why, yes! Do politics belong in music? Iets minder al. Het mag wel als er genoeg zout bij is. Dit nummer loopt over van het zout. En het is nog dansbaar ook! Tanz den Adolf Hitler! (Klik!)
  14. M1dy – 37 Dicks. Nauwelijks aanhoorbare Japanse speedcore rond een sample uit Clerks. Ik probeer Nasty al jaren naar die film te laten kijken. Maar zoals hij zelf zegt: "What the fuck? Enkel poor niggers zonder job kijken nog zwart-wit-tv. Ik heb een breedbeeldplasma-tv-set met vierduizend kleuren. Geen zwart-wit shit voor mij." Gesnopen? (Klik!)
  15. Guillermo & Tropical Danny – Toppertje. Onder alle kitsch schuilt wel degelijk een wereldnummer. Zij het dan in een taal die door nauwelijks vierentwintig miljoen mensen wordt gesproken. Big Nasty J. probeert dit te omzeilen door in het Engels te rappen. Spijtig want in het Nederlands is hij honderd maal scherper en dodelijker. Guillermo en Danny draaiden nog een kerstnummer in elkaar en verdwenen uit het collectief geheugen. (Klik!)
  16. Dizzee Rascal Featuring Lily AllenWanna Be. Over ons Lily vroeg Nasty zich ooit af hoe iemand met zo'n beperkte stem aan zoveel street cred is geraakt. Ik was te druk bezig met in haar ogen te verdrinken om haar te verdedigen. Dizzee Rascal is een gezamenlijke held van ons beiden. Fijn nummer. Soms is dat genoeg. (Klik!)
  17. Example – Vile. Answer song aan Smile van Lilypoes. Zie ook Nasty Girls, volgens ingewijden de volgende single van The Nasty One. (Klik!)
  18. Ugly Duckling – Meatshake. Nasty is ooit vegetariër geworden om indruk te maken op een chick. Eens hij haar genaaid had, is ze uit zijn leven verdwenen maar het vegetarisme is blijven plakken. Meat is murder, meende de Mozzer. Ik houd het op wettelijke zelfverdediging. Titelnummer van een conceptplaat over a meat themed fastfood joint. "Everything has meat / It's nice and tender / Mixed in a blender". Horen is geloven. (Klik!)
  19. Jolanda Zoomer – Dat Ding Eruit. Een grapje om te eindigen. De Nederlandse variant op Laura Lynn die haar man buiten schopt omdat hij pikant chat met een andere vrouw. Kwade tongen beweren wel eens dat Big Nasty J. zijn dagen online verdoet. Die kwade tongen zullen hun verdiende loon nog wel krijgen. (Klik!)

Woord aan je moeder!

Labels: , , ,

2 Comments:

Blogger San F. Yezerskiy said...

Pardon? Ik heb altijd volgehouden, en zal dat altijd blijven doen, dat Thou Shalt Always Kill een uitstekend nummer is. Als je mijn woorden wil verdraaien, zorg dan tenminste dat ik eruit kom als een elitaire intellectueel met een lange piemel. Dank.

augustus 15, 2008 8:54 PM  
Blogger Geert S. Simonis said...

Okee, Casanova. Heb je Dan & Scroob geschnitzeld tussen het gecrib en de duifdetectives door op Pukkelpop?

augustus 16, 2008 9:07 AM  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home