Fair enough, mijn kleine tijger

Stoelendans.

Soms krijg ik emails van GW. Dinsdag twaalf augustus bijvoorbeeld. "New Dates for Melvins‏. Sep. 12, 2008 Gent, BEL @ Voorhuit w/ Big Business, Porn", stond daarin. Maar dat had GW ook maar uit een andere mail gestolen. "In de voorhuid nog wel! Interested, compadres?", vervolgde hij en ik vermoed dat die regels van hem kwamen.

Stoelendans.

Call me silly maar mijn antwoord luidde: "indien u voor een ticket en een slaapplaats zorgt, zorg ik voor mijn geld en mijn aanwezigheid." GW fixte mij gezwind een ticket en een slaapplaats en de rest is geschiedenis. Alzo dwaalde ik vrijdag door de van socialisten, vrijmetselaars, homoseksuelen en ander uitschot vergeven straten van het eens zo fiere Gent.

Stoelendans.

De Vooruit is een mooie zaal. Twee gloedverse en kersnieuwe oordoppen brandden in mijn broekzak. To rule them all, to find them. To bring them all and in the darkness bind them. Ik zou ze nodig hebben.

Stoelendans.

Porn. Niet de beste groepsnaam aller tijden. Maar eigenlijk stiekem wel. Er werd naadloos ingepikt op het freejazzonweer van de DJ van dienst. Een kruising tussen een yeti en een holbewoner kwam op en combineerde zijn gitaar en een pak elektronica tot een drone. Vervolgens kwam Dale Crover daar dwingend overheen drummen in ware mokerstijl. Een derde kerel kwam erbij en deed iets obscuur met een zaklamp en een stuk hoogtechnologisch speelgoed. Een tweede drummer vervolledigde deze fab four. Occasioneel werd er wat babygehuil en kattegejank doorheen gemixt. Uiteindelijk duurde dit dronegedoe iets te lang maar het bleef verdraagbaar door het geweldige samenspel van de drummers, die aan het eind alleen overbleven. Even plots als Porn was begonnen, was Porn gedaan. We'll always have Paris.

Stoelendans.

Big Business. De tweede drummer van Porn op bas en de kerel met het hoogtechnologisch speelgoed op drums. Na enkele nummers vervolledigde Dale Crover op gitaar dit duo tot het soort powertrio waar het woord "powertrio" voor is bedacht. Verder staan er in mijn notaboekje enkel negen uitroeptekens en "waaaargh". Dit soort kick moet het geweest zijn om streng katholiek te zijn in volle verzuiling.

Stoelendans.

The Melvins. Een muzikale bunker waarvoor alle woorden tekort schieten. King Buzzo is mijn nieuwe god met zijn zilveren afro, zijn zilveren gitaar en zijn zwarte toga. De bassist (die van Big Business trouwens) droeg een matrozenpak. Een matrozenpak! Tel daar nog twee drummers bij die elk per minuut meer lichaamsvocht investeerden dan Wendy Van Wanten in heel haar proces tegen Dag Allemaal. De heren deden een uiterst vreemde cover van The Star-Spangled Banner die Jimi Hendrix deed vergeten. Gent stond vrijdag in lichterlaaie.

Stoelendans.

In ons gezelschap bevond zich overigens een bevriende metalhead. Bevriend met GW that is. Ik ken persoonlijk nauwelijks metalheads. Maar ik ken een ruime portie punkrockers. Dat houdt de balans in evenwicht. Mijn street cred gaat met grote stappen vooruit. Nog even en ik durf misschien echt de straat op te gaan. Waar de mensen zijn. Ik wil eens zien hoe die mensen dansen.

Stoelendansen.