Flesje wijn bij de boterham

Het oudste broertje van Haar Geheim Is Met Blokjes Spelen stel ik u heden voor onder de summier gekozen titel Dove Therapie. De persoon dan wel roos waarop ik deze maal mijn pijlen richtte, luistert naar de naam Lode.

Alhier kan u een kortverhaal lezen dat hij heeft geschreven maar kom achteraf niet klagen dat u niet gewaarschuwd was. Ik ben niet het enige literaire genie in de familie. And by "genie" I really mean "crazy mofo".

Stiekem vind ik dit mijn meest geslaagde CD-hoesje tot nu toe.

1. Arno – Putain Putain (En Fanfare). Mijn Grote Held doet zijn ultieme klassieker nog maar eens over en sleept er voor de verandering een fanfare bij.
2. Tom Waits – Army Ants. Geweldig stukje beatnik jazz & poetry over mieren. "Insect facts gathered from The World Book Encyclopedia, Audubon Field Guide, reliable sources and the naked eye", aldus de liner notes van Orphans. Dit nummer is overigens een Bastard. (Klik!)
3. Bobbie Gentry – Ode To Billy Joe. Mysterieuze murder ballad over kindjes van bruggen gooien en seksuele relaties tussen blanke vrouwen en zwarte mannen. Ik heb het leren kennen via een cover door Sheryl Crow. Als ik als blanke vrouw moest kiezen tussen een zwarte man en een wielrenner met maar één bal, ik zou het wel weten. (Klik!)
4. Warren Zevon – I’ll Sleep When I’m Dead. Warren slaapt vandaag precies vijf jaar. Ik wil niet eens weten waarover hij droomt. De titel is een slogan waarmee je overwinningen op het slagveld binnenhaalt. Het lied zelf is ook de moeite waard. (Klik!)
5. John Mayall & The Blues Breakers – On Top Of The World. Waar blues en perfecte pop elkaar in de armen vallen en de eerste paar uur niet meer lossen. Waarschijnlijk mijn favoriete stukje Eric Clapton: hij heeft het niet geschreven, hij zingt er niet op en zijn gitaarsolo duurt maar tien seconden.
6. The Jon Spencer Blues Explosion – Can’t Stop. "Trow your hands in the air / And kiss my ass / Cause your girlfriend still loves me". 'Nuff said! (Klik! Het tweede liedje, ik vind er geen apart filmpje van.)
7. The Pogues – Fiesta. Als ik ooit een radioprogramma maak, gebruik ik het stukje op twee minuten en achtenveertig seconden als tune. (Klik!)
8. The Stranglers – Walk On By. Punkers van het eerste uur die nooit oogkleppen hebben opgezet en die voorsprong op het peleton altijd behouden hebben. Het nummer is een standard van Burt Bacharach en Hal David. Volgens sommige bronnen nog eigenzinnig gecoverd door Eva De Roovere. Fuck that! (Klik!)
9. X-Ray Spex – Oh Bondage, Up Yours! Eigenzinnig punksingeltje dat des te meer opvalt door het gebruik van de saxofoon. Joyful noise met een feministische boodschap die het nummer niet verpest! (Klik!)
10. Sunpower – Love Affair. "You look like Paris Hilton / And you slept with all my friends." Als ik u was, zou ik uw moeder toch wat meer onder controle houden.
11. Face The Fax – Silence Is Gold. Mijn favoriete Kickass Recordsband! De tekst gaat ongeveer zo "I've been told / That speaking is shit / And silence is gold". Pony! luisterde er één keer naar en merkte droog op dat "silence is golden" het correcte Engels zou zijn. Maar dan rijmt het natuurlijk niet meer.
12. Kim Fowley – Bubblegum. Componist, tekstschrijver, producer, studiomuzikant, arrangeur, tourmanager, ritselaar et j'en passe. Sinds eind jaren vijftig de Forrest Gump van de rock & roll, af en toe maakt hij wat soloplaatjes. Zoals deze popparel met een duister randje. Dom is het nieuwe slim! Nog gecoverd door Sonic Youth. (Klik!)
13. Jah Division – Dub Will Tear Us Apart. Ik denk dat titel en uitvoerder al voldoende uitleggen wat er precies aan de hand is. Ik wil daar enkel aan toevoegen dat ik bij mijn verkenningen van reggae en dub graag vertrek bij nummers die ik ken. (Klik!)
14. Spinvis – Ik Wil Alleen Maar Dubben. Zoals ik al zei: ik vertrek graag van nummers die ik ken. In mijn ogen kan heer Spinvis weinig verkeerd doen. Binnenkort trekt hij solo door Vlaanderen. Ik ben benieuwd. Als voorprogramma brengt hij Jasper Erkens mee. Dat zou Spinvis' eerste misstap kunnen zijn. (Klik!)
15. Vanthilt & Cominotto – Singer. De heren geven op hun poëzie-CD U Nu Zot Polleke van Ostaijen een stevige beurt.
16. Mitsoobishy Jacson – The Organs Of A Donor. Peter Houben schijt pure pop. Mauro Pawlowski is the son of a silly person. The best of both worlds! "The organs of a donor / Belong to the community / Live on eternally / Are common property." U weet wat u te doen staat.
17. Ozark Henry – Self Portrait. Uit zijn eerste CD toen hij nog wat meer rapte. Geweldig nummer, you can trust me on that one.
18. Cornelius – Brazil. In mijn weldra te verschijnen mémoires De Meest Beperkende Zin In De Nederlandse Taal kan u in het hoofdstuk Historische Fouten Van Geert S. Simonis nalezen hoe ik op Werchter 2002 na tien minuten weg ging bij Cornelius omdat Nelly Furtado begon op het hoofdpodium. (Klik!)
19. Sickboy – The Surprise Remedy. Beetje lawaai om de oortjes te vermoeien zodat ze kunnen gaan slapen. GW kent iemand die breakcore-DJ is. Of dat zegt hij toch.

Nu ga ik een dutje doen want mijn oortjes zijn vermoeid. Om over mijn tenen nog maar te zwijgen. Morgen word ik voor één dag een mooie prinses of een stoere Spider-Man.