zondag 19 oktober 2008

The office six feet under the west wing

Vrijdag nog een leuke avond geschnitzeld in Brussel, de stad waar ik mijn hart en mijn onschuld heb verloren. Scenery was het Waals bastion dat wij allen kennen als de Botanique. De rotondezaal meer bepaald.
De naam van het voorprogramma is mij ontgaan en ook online kan ik hem niet opsporen. Nooit nog zal ik met geheven hoofd een optreden kunnen betreden. Los daarvan was het verder anonieme voorprogramma in kwestie een springerig enthosiast powertrio. Half britpop, half rammelrock. Charmant maar weinig origineel.
Ik was natuurlijk gekomen voor Elvis Ghettoblaster, de beste groepsnaam sinds Johnny Berlin. Buiten de naam had ik enkel een Velvet Underground-vergelijking onthouden. Daar zat iets in maar ik zou het willen omdraaien. Van elk nummer zou ik enorm graag weten wat Lou, John, Sterling, Moe en Nico ermee zouden aanvangen.
Ik hoorde compacte, hoekige rock met stevig baswerk en af en toe een zweverig streepje toetsen. Er werd begonnen met een instrumental en het enige minpunt was een reggaenummer. Toch was ik ietwat teleurgesteld. Misschien waren de verwachtingen te hoog. In ieder geval: Elvis Ghettoblaster, de groepsnaam is beter dan de muziek. Leuk detail: één van de micro's was een gemassacreerde telefoon.
Alstublieft!

Labels: ,