woensdag 26 november 2008

Kanker en de mogelijkheid tot totale vernietiging

Toegegeven, ik ben niet vies van een portie singer-songwriter op zijn tijd. Ja, af en toe kom ik hiphop en beatjes tegen waar ik weinig op tegen heb. Ik word soms zelfs gesignaleerd op een arty farty party. Uitzonderlijk ben ik into jazz. Plus ik leuter heel wat af over pop.
Maar dat neemt allemaal niet weg dat de ware Geert Simonis een primitieveling is. Een oermens die door de jungle des levens strompelt met een matje, een halve liter goedkoop bier en een onderhemdje. Kortom: stiekem ben ik een hardrocker van het foute soort. Ik heb CD's van Guns N' Roses (maar Chinese Democracy nog niet), Van Halen en Mötley Crüe.
Al die verfijning die ik zo graag tentoon spreid, is een façade. Mijn ware leven is er één van sex & drugs & rock & roll. Sex? Jawel, ik ben sinds kort een swinging bachelor die alles naait wat beweegt. Drugs? Legale dan toch, zoals daar zijn cafeïne en alcohol. Maar wel in copieuze hoeveelheden.
Rock & roll? Ah, eindelijk komen we bij de kern heen. Muziek moet luid en zwaar zijn. Muziek moet vooruit gaan: pijlsnel nergens heen. Dus ben ik gisteren naar de AB afgezakt met old man Petit, terreurdreiging of geen terreurdreiging.
Voorprogramma: Danko Jones! Vlijmscherpe rifs, donderende drums en razend spannend baswerk. Songs die ik vanaf het tweede refrein kon meezingen. Plus een frontman die volledig bestaat uit charisma, energie en rawk. Ik ken nauwelijks iets uit het oeuvre van Danko maar het wordt tijd dat ik mijn schade inhaal. Een briljant optreden maar ik ben ervan overtuigd dat ik het minder goed had gevonden als het langer dan drie kwartier had geduurd.
Hoofdprogramma: Motörhead! Andermaal vlijmscherpe rifs, donderende drums en razend spannend baswerk maar dan allemaal op een meer old school manier. Fuck termen als "hardrock" en "heavy metal". Lemmy heeft tot drie maal toe herhaald dat Motörhead rock & roll speelt. Aan Lemmy wordt niet getwijfeld. Lemmy is cooler dan de papa van Sander Yezerskiy. Lemmy is zelfs ouder dan de papa van Sander Yezerskiy.
Het was een heerlijke show, echt waar. Wij waren het luidste publiek van heel de tour. Ik heb genoeg dampende, bezwete mannenlijven tegen mij aan geschurkt gekregen om een hele week homosauna te skippen. Soortgelijk moet ik een hele maand niet naar de kraker. Mijn ruggengraat zit lekker los.
Gisterenavond heb ik opnieuw geleerd waarom rock & roll de koning is van alle muziekgenres. Waarom het powertrio de beste groepsbezetting aller tijden is. Waarom ik handel en wandel, waarom ik lees en schrijf, waarom ik leef en sterf. Allemaal voor rock & roll.
Lemmy voor paus!

Labels: , , ,

6 Comments:

Blogger Petit said...

Lemmy is geen paus, hij stelt hem aan.

november 26, 2008 10:50 AM  
Blogger Geert S. Simonis said...

En of hij zich aangesteld heeft. Mijn oren doen er nog pijn van.

november 26, 2008 11:22 AM  
Blogger Petit said...

Ik ga voor één keer oprecht andermans mening vragen. Bij het gebruiken van de standaard gele dopjes, die niet lineair filteren, klinkt het vaak alsof je van achter een muur aan het luisteren bent. Gisteren echter klonk alles verbazend helder. Stond het gewoon ZO luid dat alles door de dopjes werd geblazen of was de geluidsman zelf met cheapo dopjes aan het mixen?

november 26, 2008 12:34 PM  
Blogger San F. Yezerskiy said...

Wat je met mijn vader doet, moet jij weten en ik hoop dat jullie gelukkig worden samen, echt waar, maar wil je alsjeblief niet naar foto's linken waar ik op sta?

Dank.

Fijn dat de optredens leuk waren, ook.

november 26, 2008 11:11 PM  
Blogger Gladbeentje said...

"ik spreidt"?

november 27, 2008 11:14 AM  
Blogger Geert S. Simonis said...

Zie je wel dat het façade is?

november 27, 2008 11:17 AM  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home