Roger funk cleaner

Zaterdag was er met een stapel mantels der liefde weer rock en/of roll te vinden in het landelijke Hechtel-Eksel. Het voormalige jeugdhuis De Zonk heropende een laatste keer alvorens te verdwijnen in de nevelen van de tijd. Jarne et moi waren van de partij, sippin' cristal when we thirstay.

Six Hands. Uiterst melodieuze, lichtjes funky postrock voor beginners. Als ik ooit mijn zombiewestern anno Leuven Vlaams draai, vraag ik Six Hands voor de soundtrack. In afwachting: petje af.

Achteraf hield de gitarist bij hoog en bij laag vol dat het geen postrock is dat ze spelen maar hiphop. Geert verward.

Bronze. De postrocktrots van Hechtel! Het viertal had zich niet uitgedost met jurkjes, turnbroekjes, hoofdbandjes en duct tape. Het viertal bracht hun muziekskes met toefjes beschaving, flardjes funk en veel nuances.

Geert kreeg opmerkingen over zijn dansmoves. Wijsneus Yezerskiy was nochtans niet in da house. Al wordt hij vanavond wel in Limburg verwacht. Niemand weet waarom.

Daarna verdwenen Jarne en Geert in de nacht. Thuisgekomen ronkten wij onze bedden te pletter. Terug wakker lag onze moeder in de kliniek. Alles is autobiografisch en niets is autobiografisch. Zou je nog over mij fantaseren als ik seropositief was?