dinsdag 11 november 2008

Uw kopje rochels staat klaar

De tijd leert of het tij keert maar de liefde voor muziek blijft mijn drijfveer. Rappers sampelen omdat ze te lui zijn om zelf iets te bedenken. Rappers praten over een beat heen omdat ze niet kunnen zingen. In principe moet hiphop mij wel liggen!
Ik dus gisteren naar de AB voor een portie van datte. Toen ik Brussel Centraal verliet werd ik opgewacht door een colonne oudstrijders om U tegen te zeggen. Serieus, enigste vette plek van Centraal is de fucking Pizzahut.

Niet veel later stond ik in de AB gehuld in neutraal-zwarte All-stars, jeans die totaal niet baggy waren - behalve in de ogen van mijn moeder - en mijn Creature With The Atom Brain-T-shirt. Bovendien was ik omhuld door homies, wiggers en losers die er vooral verdwaald uit zagen. Kortom, mijn street cred was niet optimaal maar ik was zeker ook niet de grootste loser in de zaal.
Beat Drunx. Een coole DJ en drie MC's. Twee ervan waren spuuglelijk, één van hen besefte dat zelf en bleef discreet op de achtergrond. Engelstalige hiphop die wel okee was uit de regio Aalst. Aalst? Ik wist niet eens dat ze daar Nederlands spraken, laat staan Engels! Was Kickass Records maar een raplabel, dan kon ik constant naar dit soort dingen luisteren. Het heeft pertang niet veel gescheeld. Word on the street is dat mijnheer Petit vroeger alleen maar naar hippe hop luisterde.
Roots Manuva. Roots wekte sterk de indruk al flink aan de reefer gehangen te hebben. Als een opium schuivende Fresh Prince Of Bell-Air bewoog hij over het podium. Hij bleef er zich maar over verbazen hoeveel volk er was. Hier en daar stuikten zijn vocals in elkaar om net op tijd gered te worden door de veelzijdige backuprapper. Wel werd er bijna evenveel gezongen als gerapt en was ook de muziek verassend melodieus. Het soort sappige beatjes waarop het onmogelijk is om stil te blijven staan.
GZA. The Genius kwam zijn Liquid Swords-album volledig schnitzelen. Nu het moet gezegd worden: ik kon onmogelijk checken of hij dat gedaan heeft. Ik heb het voorgenoemd album niet in huis. Wel had ik mij voorbereid met de succulente soundtrack van Ghost Dog - The Way Of The Samurai, Humo's Wu-Tang ClanPod en Simplistic Pimp Shit, een mixtape die Big Nasty J. mij gegeven had voor mijn verjaardag.
Genius loves company, zo weten we sinds Ray Charles vertrok naar De Eeuwige Soulvelden dus had GZA Killah Priest bij en een verder anonieme DJ. Ik zag een funky doch iets te lang optreden met plenty publieksparticipatie. De heren Genius en Priest beschikten wel over een flow om jaloers op te zijn. Er werd afgesloten met een medley Wu-classics en de belofte dat da Clan binnenkort naar Europa komt. Ik ben benieuwd.
Thuisgekomen herdacht ik de gesneuvelden van de beide wereldoorlogen. Zoals daar zijn veldmaarschalk Horatio Herbert Kitchener, Dolf Hitler en Big Baby Jesus.
Word.

Labels: , ,

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home