Donkerdag

Jawel, ook gisterdag is onze jonge held weer enorm cultureel verantwoord bezig geweest. Het begon rond een uur of zes in Leuvense Fnac of all places. Jantje De Campenaere alias Venus In Flames kwam in zijn uppie een kort akoestisch setje schnitzelen.

Laat ons stellen dat zijn nummers zonder groep nog eenvormiger ogen. Maar laat ons zeker ook stellen dat het voorbij was voor het kon gaan vervelen. Laat ons ten slotte niet vergeten dat Cynthia's Gone een goed lied is.

Het ging na een verkwikkend avondmaal gewoon verder in de Sojo in Kessel-Lo. Aldaar werd er ouderwets van punkmuziekskes gedaan. Zij het dan voor de verandering niet in een organisatie van Kickass Records. Onderweg van het avondmaal naar de Sojo ramde de stadsbeiaardier Vlaanderen Boven uit zijn klavier. Which was nice.

Billy Got Spanked opende. Om een of andere heel verwarrende reden zitten zij op het randje van een semi-absurde name change. Gisterdag was het nog gewoon Billy Got Spanked. Vanaf morgen ofzo is het Grey Like Masquerade. Whatever.

Wat ik hoorde, was een afwisselend hard en zacht potje punk. Dramatische zang werd afgewisseld met wat demonisch gebrom van de bassist. Het was best wel okee maar ik ken natuurlijk niets van muziek.

Billy The Kill volgde als een soort Spinal Tap van de punk. De gitarist droeg een bandana en speelde gitaar met zijn tanden. Tijdens een technische pannen wierp hij het publiek zonder enig probleem Still Got The Blues toe. Niemand weet waarom. Het nummer Disco Fever had dan ook nog eens een verschrikkelijke boenke boenke-intro.

Moest ik dit soort dingen doen op het examen, ik zou zo hard gebuisd zijn dat het niet meer grappig was. Billy The Kill: ze kwamen, ze zagen en ze sampelden Barack Obama. What the fuck? Zit er in Sint-Niklaas veel vergif in het grondwater?

Exit On The Left moest het meubilair dan maar redden en dat ging hen aardig af. Dat ging hen zelfs toppie top top af. Toen ik later die avond naar huis wandelde, werd ik voorbij gefietst door twee meisjes die The Promise zongen. Genoeg gezegd!

Homer tenslotte onthulde een karrevracht nieuwe nummers. Ze deden dat zo goed dat mijn metaforen tekort schieten. Toch een poging? Dit was de hamer van Thor die het Walhalla kort en klein sloeg in een bonafide burenruzie.

Toen wandelde ik dus naar huis en werd ik voorbijgefietst. Ik zocht troost in een kopje koffie en ging slapen. De nacht werd toch een beetje slapeloos maar dat had u misschien al in de mot.

Goedemorgen!