Houthakkers van onbestaande b-films

Politika is het nieuwe Historia. Om hen te vriend te houden - een mens weet nooit wanneer ze nog eens een jurylid nodig hebben - ben ik gisterdag afgezakt naar een activiteit van hen. Yezerskiy was er bij - hij heeft nog in Politika gezeten. Big Nasty J. was er bij - hij heeft menig dozijn Politikachicks aan zijn microfoon geregen.

Het betrof de voorstelling Koninklijk Improfonisch Protocol van The Royal Improphonic Orchestra & Theatre (RIOT) in - kijk eens aan lang geleden - het auditorium van 't Stuk. Mijn verwachtingen waren onbestaande maar ik heb er van genoten. Met sommige dingen heb ik genant hard moeten lachen.

Een ode aan Klara bijvoorbeeld, op de wijs van Caroline Says II van Lou Reed. Weltschmerz in de Aldi van Blankenberge bijvoorbeeld. Grapjes over koningin Fabiola en een songfestivallied over kebab bijvoorbeeld.

Ik had veel vooroordelen over improvisatietheater maar RIOT heeft mij getoond dat ik niet alles over hetzelfde scheermes mag kammen. Bovendien waren twee van de vier acteurs hele mooie meisjes.

Hulde!