Zelfs al was ik geen vrouwtje

In onze reeks Optredens Waarnaar We Al Lang Uitkeken: the Sedan Vault gisterdag te Stuk. De vier heren zetten een puike show neer die af en toe rammelde van de incoherentie maar al bij al toch overtuigde.

Spijtig genoeg voor hen overtuigde voorprogramma Madensuyu net dat tikje meer. Dit duo zenneuroten trachtte met hun instrumenten de wereld te begrijpen maar slaagde daar niet in. Als Tibetaanse monniken metal zouden spelen, zou het zo klinken.

Dit was een nest ratelslangen, een etterende druiper, het muzikale equivalent van twintig jaar dwangarbeid. Eigenlijk schieten al mijn metaforen tekort. Madensuyu liet mijn milt ontploffen. Maar ondertussen gaat het al wat beter met me.