Geert kon terug libertizzle

De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij. Helemaal om zeep en het laatste oordeel kan niet ver meer zijn. Het einde is nabij, de tekenen zijn onder ons. Tippelende minderjarige meisjes. Kosovaren die brievenbussen in brand steken. Kleuters met tuberculose.

Ik heb gisteren beschutting gezocht met GW in de Leuvense Predikherenkerk. Voor een gepaste soundtrack zorgden Fear Falls Burning en SUNN O))).

Fear Falls Burning was een serieus kijkende man in het zwart met een gitaar en een dansvloer effectpedalen. De man produceerde gedreun. Het muzikale equivalent van de beeldenstorm. Of wacht. Schrap dat. Het auditieve equivalent van de beeldenstorm. Het geluid van de nacht die invalt op de steppe. Zelden heb ik muziek zo fysiek ervaren. Was dit überhaupt muziek? Vraag het mij morgen eens opnieuw.

SUNN O))) deed eigenlijk juist hetzelfde maar dan tot de derde macht verheven. Ik lees overal dat je dat gewoon als "Sun" mag uitspreken. Twee heren in jurkjes, pijen of gewaden kwamen het kwade aanbidden. Het gebrul van een pasgeboren bulldozer of een uitstervende dinosaurus.

Links en rechts van mij zag ik mensen de ogen sluiten. Ik deed dat ook en mediteerde op de mantra "ik ben zelf de drilboor". Toen ik tot inzichten was gekomen, deed ik mijn oordopjes uit en stond ik in een bubbelbad. Zelfs mijn neusvleugels trilden.

Dat dit maar eens op de sountrack van Apocalyps Now komt in plaats van die omhooggevallen kut-Wagner.