zaterdag 20 juni 2009

Appel of elders

Volgens Hegel is muziek de kunst van de ziel, rechtstreeks gericht op de ziel. Dat had hij goed gezien, de oude nicht. Reden genoeg om gisterdag af te zakken naar de derde Vrijdag van Braakland/Zhebilding. Voor de gelegenheid zonder de befaamde Filistijn Sander "kniebroek" Yezerskiy. Ondanks eerder afspraken ook zonder de corrupte Wagneriaan Sarah. Uiteindelijk is Christoph meegegaan. Een man die zijn pyjama in het openbaar durft dragen. Een man die zijn sandalen in het openbaar durft dragen. Een hippie maar een aardige hippie.
Omdat pizza belangrijk is, is het begin van de avond aan ons voorbij gegaan als de dood van Dusty Rhodes. Het Zesde Metaal bracht daar verandering in met een juten zak vol ijzersterke liedjes in een venijnig folkrockjasje. Oprechter dan een straalbezopen Michel Daerden. Met meer melancholie dan goed is voor eenieder die niet aan het Oostfront tegen de Rus heeft gestreden. Door een contrabas te gebruiken in plaats van een basgitaar en ook de elektrische gitaar te weren, vermeed Het Zesde Metaal een clichématige klank. De nummers die wel een akoestische gitaar hadden, vond ik dan nog de minste. De viool werd gehanteerd door de vurrukkulluku Liesa Van der Aa. Afsluitende bis Ik Haat U Niet (goede titel) had gerust van een Nederlandstalige Nick Cave anno Kicking Against The Pricks kunnen zijn. Zeg dat ik het u gezegd heb.
Vervolgens namen de heren van DAAU het over. Waar de afkorting precies voor staat, beschouw ik als geziene leerstof en zal ik hier niet herhalen. De vier heren (hobo, accordeon, contrabas, cello) speelden zeemansliederen voor matrozen met narcolepsie en een kapersbrief in een onleesbaar geschrift. De man naast me is er in elk geval bij in slaap gesukkeld. Dit waren minimale excursies naar de randen van de ziel. Puffend en krakend als een oude stoomlocomotief bereikte DAAU zijn einddoel zij het niet zonder de nodige bochtige omwegen. Nodig de anarchisten gerust uit voor mijn crematie maar vraag hen dan wel iets van múm te coveren. Mijn kleine zus mogen deze zigeuners gerust eens komen stelen.
Trouvé, Cassiers & Thielemans + Cielen stuurde ons de nacht in. Improdinges. Allez ja, de cursus knutselen met klanken voor gevorderden gegeven door professor doctor Rudy Trouvé en zijn kornuiten. Lynn Cassiers zong wat voor zich uit en had een bak elektronica voor haar neus geparkeerd. Eric Thielemans zorgde voor drums en percussie. Ephraïm Cielen speelde gitaar en wat al niet. Er werd geklooid met blokken hout en met rammelaars. Het gezelschap ging met de ruimte - lees: de loods - werken. Concreet liep er op tijd en stond iemand rond om op tien meter van de rest de echo van het lawaai na te apen. Er zaten wie immer met dat soort shizzle goede en minder goede dingen in. De bis was er echt wel te veel aan. In het algemeen was juffrouw Lynn haar bijdrage niet altijd even duidelijk dan wel overtuigend. De bijhorende projecties van Herr Rudy waren wel weer toppie. Denk aan kubisme op XTC of aan hyperactieve tegels uit de harem van de sultan van Timboektoe of de koning van Siam.
Ach ja, zoals Andy Hamilton al stelde: intimate knowledge of hip-hop is also cultural capital. Hoe die man schrijft, dat moet je proeven. Hij is de essentiële strateeg van het postmodernisme, volledig aangedreven door corporate hostility.
Amen, Andy. En ook wel: word up, dawg.

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home