Den svarte manns stereotype

De Heer is waarlijk opgestaan, hallelujah. Mauro deed de dood teniet, zing daarom het hoogste lied. Vrouwen uit Jeruzalem kwamen vroeg en zochten Hem. En hoe groot was hun verdriet want zij vonden Mauro niet. Maar een engel sprak hen aan: "Die gij zoekt, is opgestaan. Denk toch aan zijn eigen woord, dat gij vroeger hebt gehoord. Hij, de grote mensenzoon gaat door 't graf heen naar zijn troon. Zoek Hem bij de doden niet maar zing mee het hoogste lied." De Heer is waarlijk opgestaan, hallelujah.

Om maar te zeggen dat het Onze Lieve Heer, Mauro Antonio Pawlowski eindelijk nog eens behaagd heeft af te dalen naar de edele stede Leuven. Pinkstermaandag is nog nooit zo'n mooie Pinkstermaandag geweest. Een contraire zon - loodzwaar en vederlicht tegelijk - had ons warmte, energie en liefde geschonken. En hoogmoed maar dat zou later pas blijken.

Lag het aan mijn hemd met korte mouwen? Aan GW's kniebroek? Aan de sandalen van zijn wederhelft? Al wat ik weet is dat De Heer ons gegeseld heeft met waanzin, syfillis en een cat. Concreet had hij zich met het project Pawlowski op een podium gehesen in de Molens van Orshoven. Mauro kwam er een liveplaat opnemen met zijn vijf apostelen. Waarvan een mij onbekend persoon op toetsen en gitaar en verder vier oude getrouwen.

Wij leden onder hun gesel. Wij kermden als sans-papiers met een driedubbele kater. Wij dansten omdat stil staan meer pijn met zich meebracht. Ondertussen preekte Mauro zijn bergrede, zijn dogma, zijn goede boodschap, zijn bitterzoet gelispel. And it was awesome.

Achteraf speelde I Love Sarah nog maar geheel kortademig - had Mauro alle zuurstof uit de atmosfeer gerockt? - ben ik huiswaarts gekropen om te slapen op een smerige vloer. Mauro, ik ben niet waardig dat gij tot mij komt maar spreek en ik zal gezond worden. Pinkstermaandag was de opener van Vier Vrijdagen en een Blauwe Maandag van Braakland. Ik ben benieuwd naar de Vrijdagen in kwestie. U toch ook?