Boembabeloe bengeleng bengeleng

Een man. Een held. Een legende. Een woordenaar. Een radioman. Een grapjurk. Een danser. Een loper. Een valler. Een dandy. Een vriend. Een held. Een man. Ik heb het uiteraard over de enige, de echte, de unieke San F. Yezerskiy.

Ik wil schrijven over hem en die keer dat hij jarig was en een winegum in zijn neusgat had toen we naar de zee zijn gegaan. Ik vrees dat mijn woorden hem geen recht kunnen aandoen. Dat ze verglijden als water van een eend, als nog niet gare spaghetti van een keukenmuur.

De man, de held, de legende was jarig en ik ken geen enkele andere manier om zoiets te vieren dan met een mixtape getiteld Space Is Danger & Disease Wrapped In Darkness & Silence. (Voor wie het nog niet in de mot had: dit is aflevering zestien van seizoen twee van Mixtape Madness. Ik ben er redelijk zeker van dat ik er ook over zou schrijven als de serie niet bestond.)

Ik wilde de CD eerst in de brievenbus droppen maar belde uiteindelijk gewoon aan. Mijn lef werd beloond met een koffie en een neut. Die dag was een goede dag. De hoezenpoes in kwestie is mijn nicht Cilia die zich aangedreven door vroege puberteit en semi-officiële ADHD nooit rustig kan houden zodra er een foto genomen wordt.

De dag na zijn verjaardag reageerde San: "Ik ben gisteren speciaal met de auto gaan rijden om naar het CD'tje te luisteren. Ik heb geen enkel liedje geskipt, zelfs Ozark Henry niet. Dat is een groot compliment. Wie weet gooi ik alles binnenkort zelfs op de Yezerskiypod. Bedankt. Bedankt."

Waarop ik mij natuurlijk afvroeg hoeveel hij er al van kende en of er dingen waren die eruit sprongen of die hij minder vond. Ik bedoel natuurlijk liedjes die eruit sprongen of die hij minder vond. Je mag nooit met "dingen" vertalen, dingen zijn lingerie. Daarop antwoordde San: "Daar zal ik het na een volgende luisterbeurt over hebben. Ik kan wel al zeggen dat ik pas naar het einde toe dingen begon te herkennen. En dat de eerste nummers al meteen indruk maakten."

San F. Yezerskiy is een gulle gever.

1. Stray Cats – Rock This Town. Stel dat we alle suiker uit Grease zuigen en de vrijgekomen plaats opvullen met speedballs op een bedje van Red Bull. Zouden we dan zoiets krijgen? Een manisch gehink door donkere steegjes? Een bal van slechte bedoelingen? Een chaotische stad op zaterdagnacht? Zou San zich daar thuisvoelen? (Klik!)
2. Big Star – When My Baby’s Beside Me. "Don't need to talk to my doctor / Don't need to talk to my shrink / Don't need to hide behind no locked doors / I don't need to think." Ik zou niet weten of San veel dokters of psychiaters frequenteert. Eerlijk? Ik heb daar ook geen zaken mee. Zich verstoppen achter gesloten deuren zie ik hem dan wel weer doen. Hij heeft waarschijnlijk al duizend keer geprobeerd zijn gedachten stil te leggen gelijk wij allemaal. (Klik!)
3. Tullycraf – Popsongs Your New Boyfriend’s Too Stupid To Know About. San zegt vaak dat hij niet graag praat over muziek. San doet soms alsof hij niets kent van muziek. In werkelijkheid is hij een gewaardeerd popkenner. Of hij dat nu spuwt op zijn website, in Het Laatste Uur of in de Libertad: ik luister er graag naar, ik leer er graag van. Dit lied stelt terecht dat meisjes niets van muziek kennen. Dit lied stelt bovendien de diepere vraag waarom de mooiste meisjes altijd vallen op mannen met slechte smaak, op metalheads en jazzpuristen, op gabbers en zwabbers. (Klik!)
4. Word – Henry Man-She. Eerste nummer dat Piet Goddaer ooit uitbracht. Enkel te vinden op een obscure compilatie die nergens meer te vinden is maar die uiteraard in mijn rek staat te blinken. Meer wil ik daar eigenlijk niet over kwijt.
5. Ozark Henry – Suffragette City. Nog zo'n project van die Piet Goddaer. Met een Bowiecover op de koop toe!
6. Brigitte Kaandorp & Herman Finkers – Duet. Gedeconstrueerde romantiek. (Klik!)
7. Snoop Dogg Featuring Lady Of Rage – Batman And Robin. Fuck The Dark Night. Snoop zet pas een geloofwaardige Batman neer. Lady Of Rage speelt alle andere rollen. "We can take it to the Bassment, live with Tigger / Go get The Riddler, to watch me play that nigga like a fiddler on a hot tin roof / I got them watchin who? She who spits it like she was sippin rot-ten brew, ooh." Toegegeven, het verhaal wordt weinig lineair verteld. (Klik!)
8. The Crystals – Little Boy. Uit de Phil Spectorstal. Wegwerpop met eeuwigheidswaarde. (Klik!)
9. Mink DeVille – Little Girl. Cover van het voorgaande nummer uit het andere perspectief. Heel secuur leggen Willy DeVille en de zijnen bloot welk een hartzeer hierin begraven ligt. Willy is ondertussen niet meer onder ons en met Phil Spector gaat het ook niet goed. (Klik!)
10. Neil Young & Crazy Horse – Stupid Girl. Zielspijn om te koesteren als je boos bent op alle vrouwen omdat één van hen je hart heeft gebroken. (Klik!)
11. The Shadows – Good Vibrations. Instrumentale Beach Boyscover. Leuk maar niet bijster essentieel. (Klik!)
12. Lloyd Cole & The Commotions – Rattlesnakes. Popmuziek voor intello's. Simone de Beauvoir en On The Waterfront worden genamecheckt. Heeft iemand On The Waterfront op DVD en mag ik die dan eens lenen? (Klik!)
13. Nat King Cole – (I Love You) For Sentimental Reasons. Ik houd van San om financiële redenen. Ik laat hem graag in de waan van de dag. (Klik!)
14. Eartha Kitt – I Want To Be Evil. Don't we all? San wil vast en zeker evil zijn maar de resultaten zijn wisselvallig to say the least. Eartha Kitt speelde Catwoman in de TV-serie Batman. Niet dat ik die TV-serie heb gezien. Ik ben namelijk blind. (Klik!)
15. The Bian Setzer Orchestra – Rock This Town. Brian Setzer was de frontman van the Stray Cats. Zijn Orchestra specialiseert zich in big band jazz. Hier neemt Brian een oudje van eigen hand onder handen. Door te beginnen en eindigen met (verschillende versies van) hetzelfde lied staat Space Is Danger & Disease Wrapped In Darkness & Silence in dezelfde categorie als Tonight’s The Night, Rust Never Sleeps, Freedom en Chocolade Is Een Kindje Van God. Dat is geen slecht gezelschap al zeg ik het zelf. (Klik!)

Prettige dag verder.