Kontseldersoep
Mixtape Madness, twee, dertien. Chocolade Is Een Kindje Van God. Bedoeld als halvegare versierpoging. Ze is mislukt. Meer moet u daar echt niet over weten.

- Elvis Costello – Don’t Let Me Be Misunderstood. Officieel is dit nummer (en de hele plaat errond: King Of America) toegeschreven aan The Costello Show. Daar gaan we niet moeilijk over doen. Ik heb lang gedacht dat dit het origineel was. Quod non. (Klik!)
- Soggy Bottom Boys Featuring Dan Tyminski – Man Of Constant Sorrow (Radio Station Version). Als ik de rest van mijn dagen maar één film zou mogen zien van de gebroeders Coen zou ik kiezen voor The Big Lebowski. O Brother, Where Art Thou? heb ik echter eerder leren kennen. Dit staat uiteraard op de soundtrack. (Klik!)
- Soggy Bottom Boys Featuring Tim Blake Nelson – In The Jailhouse Now. Zie nummer vier maar dan met een extra portie gejodel. (Klik!)
- J.J. Cale – Devil In Disguise. Geen Elviscover. Wel een korte maar krachtige lap woestijnrock. (Klik!)
- Patti Smith – Soul Kitchen. Een Doorscover van een straffe madam. (Klik!)
- Nouvelle Vague – Ever Fallen In Love? Heupwiegende take op de neurotische classic van the Buzzcocks. Ik vermoed dat hun kunstje bij hun recente derde plaat wel is opgedroogd maar dat is geen reden om niet te gaan kijken als ze over een paar maanden in het Depot passeren. (Klik!)
- Bob Dylan – Blind Willie McTell. Een kathedraal van een lied, vertrouw me maar. (Klik!)
- John Cale – Mr. Wilson. John Cale gelooft Brian Wilson. Ik geloof Brian Wilson. Ik geloof John Cale. Wie gelooft mij? (Klik!)
- The Beatles – Revolution. ‘t Was dit of Get Back. Ik vermoed dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Na De Revolutie gaan the Beatles tegen de muur. Allez ja, Paul en Ringo toch. En George Martin eventueel. Maar die valt vandaag of morgen wel vanzelf dood. (Klik!)
- Dizzy Gillespie & His All Stars – Salt Peanuts. Charlie Parker is één van de All Stars in kwestie. Ik ken niets van jazz maar ik wil gerust doen alsof. (Klik!)
- The Dresden Dolls – Coin-Operated Boy. In den beginne was ik zwaar onder de indruk van the Dresden Dolls. Al snel begonnen ze in herhaling te vallen. Zangeres Amanda Palmer doet het tegenwoordig solo maar daar heb ik me nog niet in verdiept. (Klik!)
- Arno – Seul. Franstalige versie van Jive To The Beat met heerlijke bijdrage van de dames van Zap Mama. Door te beginnen en eindigen met (verschillende versies van) hetzelfde lied staat Chocolade Is Een Kindje Van God in dezelfde cathegorie als Tonight’s The Night, Rust Never Sleeps en Freedom van Neil Young. Dat is geen slecht gezelschap al zeg ik het zelf. (Klik! Push play voor een halve minuut preview.)
See you later, alligator.
Labels: gewaardeerd popkenner, mixtape madness

0 Comments:
Een reactie plaatsen
Links to this post:
Een link maken
<< Home