Als ik mijn hand afzaag, mag ik dan naar huis?

Jezus leefde op een dieet van tosti's en cola. Het schijnt dat Mohammed Ali voor elke match een croque monsieurke at. Er schuilt magie in een geroosterde boterham met kaas en hesp. Maar daar gaat het niet over.

Herinnert u zich nog de barbecue waar gisteren sprake van was? Qua organisatie zat daar in ouderwetse Sovjetstijl een organiserend comité achter. Ik heb met andere woorden nog een mixtape uitgedeeld.

Aan Karolien met name. Ik Wacht Tot De Zon Mijn Sleutels Opdroogt met name. Ik ken haar niet goed maar ze hangt rond op Veto, onze eigenste Leuvense Pravda. Op een dronken avond heeft mij aan een telefoonnummer geholpen dat het verschil maakte tussen honderd jaar eenzaamheid en liefde in tijden van cholera.

De dame op de hoes is Dolly Parton. People say she's just a big pair of tits.

1. Wouter Hamel – As Long As We’re In Love. Maak kennis met Wouter, de Nederlandse Frank Sinatra van de vroege éénentwintigste eeuw! Hier wordt zelfs een azijnpisser als Sander Yezerskiy vrolijk van. (Klik!)
2. Al Wilson – Now I Know What Love Is. Ik zeg niet dat Al Wilson traag van begrip is maar het heeft verdacht lang geduurd eer zijn Frank is gevallen. (Klik!)
3. The Fabulous Jades – Come On And Live. Come On And Live And Dance was misschien een beter titel geweest. Misschien. (Klik!)
4. Solomon Burke – What’d I Say. Wat die blinde nikker kan, kan een man van de Kerk als ik ook, dacht Solomon Burke en hij maakte het waar.
5. Victor Lundberg – An Open Letter To My Teenage Son. Ik ben ongelofelijk blij dat ik die kerel zijn zoon niet ben. (Klik!)
6. Tad – Jack Pepsi. "We had a belly full of Jack Daniels / And some Pepsi, too / And we decided / We were going for a ride!" De film begint vrolijk maar om het einde te weten te komen moet u zelf maar luisteren. (Klik!)
7. Melvins – Pearl Bomb. De Melvins op hun meest mechanisch. Spijkerhard aan de muur genageld. Alsof de robots van Kraftwerk tot twintig jaar dwangarbeid veroordeeld zijn. (Klik!)
8. The Revolting Cocks – I Am Not Gay. Code voor: ik ben nog niet klaar om uit de kast te komen. (Klik!)
9. Miles Davis – Will O’ The Wisp. Een beetje jazz is nooit mis maar men moet daar ook niet meer overdrijven. Een will o' the wisp is een dwaallicht. Willo The Wisp is ook een Limburgse (?) postrockgroep maar of die nog bestaat moet u elders maar gaan vragen. (Klik!)
10. Martha & The Muffins – Echo Beach. Perfecte popsong in een new wave-jasje. Als Joy Division had bestaan uit een bende positivo's dan hadden ze zo geklonken. (Klik!)
11. Noah & The Whale – 5 Years Time. Op vijf jaar tijd kan je Europa veroveren en het weer verliezen. Op vijf jaar tijd kun je trouwen, een huis bouwen, een kind krijgen en je bruggen achter je verbranden. Op vijf jaar tijd kun je oneindig vaak naar dit heerlijke liedje luisteren. (Klik!)
12. The Costello Show – Brilliant Mistake. Als hij zich vermomt in een ander pseudoniem is Elvis Costello op zijn best. Als hij regels afvuurt als "She said that she was working for the ABC new / It was as much of the alphabet as she knew how to use" is Elvis Costello op zijn best. (Klik!)
13. Lyle Lovett – That’s Right (You’re Not From Texas). In verhouding zijn er verrassend weinig mensen wel van Texas. (Klik!)
14. Humble Pie – Natural Born Boogie. Meest. Terechte. Titel. Aller. Tijden. (Klik!)
15. Roger McGuinn & Calexico – One More Cup Of Coffee. Roger kent u van the Byrds, Calexico kent u van Giant Sand of van henzelf, het nummer kent u van Bob Dylan. Ik heb deze versie nog ooit in Het Laatste Uur willen gebruiken maar de dag erna koos ik toch voor hetzelfde lied in de versie van the White Stripes. Bummer.

Laat ik dit gezever besluiten met een paar wijze woorden uit het oeuvre van de apostel Dré Steemans alias Felice: "Hij had zich in korte tijd goed weten op te werken en zijn bankdirecteur ontving hem nu ook al met wat meer respect, want de jaren daarvoor hadden we redelijk veel zwarte sneeuw gezien."

Ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen, Dré.