As confused as a whore in a church

The AUT took mij baby away. Joey Ramone heeft nog nooit tegen mij gelogen. Mokkel gaat in het buitenland studeren. Griekenland met name, die ondertussen uitgebrande bakermat van de beschaving. Ze vertrek over een dikke week maar ik heb haar bij wijze van afscheidscadeau toch al een mixtape in de maag gesplitst.

De onderliggende bedoeling is uiteraard ook haar muzikaal op te voeden. Geloof me dat het nodig is. Her top five musical performers of all time zijn the Beatles, K's Choice, Sioen, Yevgueni en Yann Tiersen.

Voor dit schijfje heb ik de hulp ingeroepen van de enige, de echte, de unieke San F. Yezerskiy, beroemd en berucht gastblogger en feminist. Op die manier deden we iets aan de itch die het heengaan van Het Laatste Uur in onze harten en oren heeft gekerfd. Ook in het artwork herkent u Sans hand.

Om een lang verhaal te verlengen: Mixtape Madness: seizoen twee, aflevering vijfentwintig also known as de laatste, de allerlaatste aflevering: Greek Love For You, Greek Love For Me. Het thema spreekt voor zich, toch?

1. Morrissey – First Of The Gang To Die. Ik heb onlangs op Twitter aan Koen Fillet gevraagd of hij wil DJ'en op mijn begrafenis. Dit mag hij gerust in zijn set smijten. Er mag gedanst worden op mijn begrafenis. (Klik!)
2. John Cale – Helen Of Troy. De mooiste vrouw ter wereld is contrary to popular belief niet Celine Dion. (Klik!)
3. Beastie Boys – Triple Trouble. Die Helena van Troje waarvan sprake was, wordt heel kort genamechekt in die nummer maar zonder dit nummer zou deze mixtape wel heel kort uitvallen en het is nu al de kortste ooit. (Klik!)
4. Bloc Party – Trojan Horse. De meer elektronische kant van het gezelschap. (Klik!)
5. Cream – Tales Of Brave Ulysses. Ik kan Eric Clapton goed verdragen zolang hij speelt in het gezelschap van mensen die zijn ego kunnen indijken. (Klik!)
6. Bob Dylan – Temporary Like Achilles. Misschien moet ik binnenkort maar eens proberen een mixtape in elkaar te draaien zonder dat nonkel Bob binnenvalt. Misschien moet ik er maar mee ophouden naar Dylan te verwijzen als nonkel Bob. (Klik!)
7. Led Zeppelin – Achilles Last Stand. Ik vond het zeer spijtig dat Them Crooked Vultures dit niet gespeeld hebben maar ik vond het spijtiger dat Willy DeVille is heengegaan zonder dat ik hem live heb gezien. I can't always get what I want. (Klik!)
8. Iron Maiden – Flight Of Icarus. Ik ben een kastfan van Iron Maiden ook al heb ik er nauwelijks twee nummers van op CD. De documentaire Metal: A Headbanger's Journey was echter genoeg om mij te bekeren voor eeuwige en drie dagen. (Klik!)
9. Tom Lehrer – Oedipus Rex. Trefwoorden: Joods, satire en piano. Desalniettemin is het niet Randy Newman. Ik heb meneer Lehrer leren kennen via Het Laatste Uur maar Sanne zorgde achteraf voor een bredere introdinges. Waarvoor dank. (Klik!)
10. Regina Spektor – Oedipus. Technisch gezien gaat dit liedje niet over die Oedipus maar fuck dat. Uiteindelijk ken ik Regina niet zo heel goed. Toch niet muzikaal. Op persoonlijk niveau heb ik haar gekend in de bijbelse zin van het woord. De bijbelse zin van kennen is toch dat ik mij verstop achter een struik, obscene dingen roep en die struik dan in brand steek? Dat is overigens pas illegaal wanneer de rechter mij schuldig verklaart. (Klik!)
11. Tim Buckley – Song To The Siren. De Buckley die wel kon zwemmen maar desondanks niet erg oud is geworden. (Klik!)
12. Nick Cave & The Bad Seeds – The Lyre Of Orpheus. Titelsong van de tweede schijf van het dubbelalbum Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus. Een geweldig dubbelalbum met als enige negatief punt dat het te kort is. De daaropvolgende tour was uiterst memorabel dankzij het gospelkoortje dat nonkel Nick mee had gesleept. (Klik!)

Mokkel wist achteraf te zeggen dat ze Morrissey, Dylan en Regina het mooist vond. Ik hoop dat ze mij niet zal vergeten. Ik hoop dat ze mij zal missen. Ik hoop dat ze een heel klein beetje ongelukkig gaat zijn. Meneer Yezerskiy, heeft u nog iets toe te voegen? Aan die liedjes dan, niet aan mijn naïeve hopen.