maandag 28 september 2009

In dronken vervoering van de diamant in mijn hoofd

Ook zaterdag ben ik in Aarschot beland om een acte de présence te geven op Funtimefestival 2009. Maar eerst brachten mijn zwerftochten mij in het verfoeilijke gehucht Mechelen alwaar ik Marrokaans voedsel at en witte wijn dronk tot de modderfokking fles leeg was. Hier op Onderhond vervelen we ons nooit. Nu ja, zelden. In Mechelen heb ik ook een aanbevelingsbrief geschreven voor een illegale Nepaleziër op jacht naar een verblijfsvergunning. Genoeg geluld, tijd voor wat onzin.

Van Tenement Kids heb ik het merendeel gezien. Punk uit Nederland. Weeral punk altijd maar punk. Tenement Kids had gelukkig genoeg baarden en classic rock-T-shirts bij om de punk enigszins naar mijn goesting te plooien. Daarmee is niet alles gezegd maar wel veel.

Op de drumkit van Victims Of Society stond "old school hardcore music" gekalkt. Ik heb daar weinig aan toe te voegen. De zanger was een opdondertje met meer energie dan drie kleuterklassen. Als hij sprak klonk hij als Urbanus maar als hij zong niet.

Reply ontplofte als een vette ketel kokende pek, een kerstcadeau vol pokkeherrie, een containerpark vol toxisch afval. De bassist bezette in zijn eentje twee derde van het podium. De gitarist ramde op zijn snaren als op een vrouw. De drummer was Jimmy van the Hickey Underworld. Er waren twee zangers, excuus brulboeien, die elkaar afwisselden. De eerste, die ook afsloot, was een blootsvoets woestijnmonster die zijn en mijn angsten van zich af blafte. De tweede was een lesbische Alfred Jodokus Kwak op speed. Samen was dit het muzikale equivalent van overvallen worden op de Brussels metro in eerste kan. Of van gewapend staal. Dat is staal met stalen buizen van binnen zodat het steviger is.

Rise And Fall was hardcore die mij aan het headbangen kreeg. U weet genoeg?

Ten slotte was er nog Better Legion, een Bad Religion-covergroep met leden van groepen als Sixtoys en Five Days Of. Ik hoorde te lang, te veel van hetzelfde. Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb dan zal ik mij verdiepen in Bad Religion.

Tot die tijd laat ik u achter in de arme van de Heer terwijl u kan nadenken over de wijze woorden van de apostel Dré Steemans alias Felice: "Elke plek had zijn specifieke geur en ik kan ze nu nog oproepen. Ik heb ergens gelezen dat geuren meer herinneringen oproepen dan visuele beelden en voor mij is dat zeker waar. Ik was onlangs nog op bezoek bij mensen en daar rook het naar paters."

Ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen, Dré.

Labels: , , ,

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home