If geert simonis were a gunslinger, there'd be a whole lot of dead copycats
Een wijs man die verder anoniem zal blijven, heeft ooit gesteld dat praten over muziek is als dansen over architectuur. Heden voeg ik daar graag aan toe dat schrijven over muziek is als tapdansen over binnenhuisachitectuur. Zelden ben ik mij bewuster geweest van de beperkingen van mijn woordenschat, mijn metaforen en mijn flamboyante pen dan vrijdagnacht na het optreden van Tortoise in 't Stuk.
Ik was best wel benieuwd naar de primus inter pares van het legioen postrockbandjes. Hun passage in het Depot drie jaar terug heb ik gemist wegens andere verplichtingen. Ook op Pukkelpop moest Tortoise het zonder mij doen. Dappere kerels, dat dan weer wel. Die andere dappere kerel, GW, stond naast me fueled op wodka, rum en bruiswater.
Nummers waren langer uitgespannen dan een uiteenzetting van mij over de Internationale Joodse Samenzwering. Alzo kregen ze alle tijd om zich te ontwikkelen. Om te groeien en te bloeien of net te krimpen en weg te deemsteren. Twee à drie gedaanteverwisselingen, facelifts en pimpmomenten per liedje waren geen uitzondering. Tortoise speelde een dik uur en biste een kwartier, maar nog was de zaal niet tevreden. Een tweede bisronde werd luidruchtig afgedwongen. Ik heb in totaal meer dan anderhalf uur staan dansen. Nu ja, u weet wel.
Voor dit soort optredens is het woord triomftocht bedacht. Fuck yeah!
Voorprogramma iCu speelde wat akoestische bas en loopte zichzelf de eeuwingheid in. Voor dit soort optredens is het woord gefröbel bedacht. Aan het einde slaagde hij er wel in te klinken als een snel oprukkend onweer.
De rest van de avond zijn uw zaken niet, mama's-kindje!
Labels: gewaardeerd popkenner, live

2 Comments:
Ik vond je Twecensie beter.
"Ik heb in totaal meer dan anderhalf uur staan dansen. Nu ja, u weet wel."
Nu, ja. Dat weet ik wel. Het toeval wil dat ik al eens eerder getuige mocht zijn van zo een dansfestijn. Nouvelle vague, ik weet wel.
Een reactie plaatsen
Links to this post:
Een link maken
<< Home