Ik heb een zakje op mijn borst

Omnibus salutem dicit Geert Simonis.

Gisterdag trok ik in naam van de senaat en het volk van Rome, de eeuwige stad, naar Antwerpen, de tijdelijke stad. Haar Die Ik Over De Drempel Zal Dragen en ik woonden aldaar de spelen bij die waren ingericht door de helmboswuivende Herman Van Rompuy om zijn verkiezing tot consul van het Avondland luister bij te zetten. Jupiter liet het regenen dus de voortekenen waren ongunstig. Gelukkig had ik op voorhand wijn geplengd aan Mercurius om een voorspoedige reis te bekomen.

In het echt Antwerps theater, de stadsschouwburg om precies te zijn, werd Peter & De Wolf opgevoerd. Een combinatie van orgiastische reidans, opzwepende fluitmuziek en klassiek toneel. Het betrof een werk van de Griekse grootmeester Sergei Prokofiev, in een bewerking van de nobele Romeinse Anne Geenen.

Peter & De Wolf is een reusachtig vruchtbaarheidsfeest dat zich afspeelt in de grot waar de stichter van onze stad Romulus en zijn broer Remus door de wolvin zouden zijn gevoed. Een priestercollege onder aanvoering van Peter Van Den Begin offerde geiten en jonge honden. Vervolgens werd het voorhoofd van twee jongemannen met het offermes aangeraakt en meteen weer met in melk gedoopte wol afgeveegd, waarna ze hard moesten lachen.

Daarna werd een maaltijd gehouden. Hierna sneden de priesters de geitenhuiden in stukken. Met een deel bedekten ze hun lichaam. Het andere deel sneden ze tot riemen. Hiermee renden ze halfnaakt door de straten en geselden ze het publiek dat ze tegenkwamen, vooral de vrouwen. Aanraking met de zwepen leidde tot vruchtbaarheid en weerde onheil af.

De lenige liefde was mooi, het was fijn en morgen is er weer een dag. Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden! Mogen de goden uw veiligheid bewaken.

Ik heb gezegd.

(Haar Die Ik Over De Drempel Zal Dragen blies mij goddelijke inspiratie in voor deze perkamentrol. Zij woont in Delphi en zij spreekt de Waarheid.)