zaterdag 5 december 2009

Zes met zaadjes & twee met rozijnen

Zo meteen ga ik voor het eerst naar de begrafenis van een leeftijdsgenoot. Vorige week is voor het eerst een leeftijdsgenoot vader geworden. Over beide voorvallen heb ik een mening. Beide meningen ga ik voor mezelf houden. Mijn botte woordjes falen om de complexe situaties tot hun recht te laten komen. De koning is dood. Leve de koning!

Gisterenmiddag ben ik even in de Leuvense Bilbo op het Ladeuzeplein langs geweest. Het moederbedrijf heeft de boeken gesloten dus het Leuvense filiaal zal verdwijnen. Grote uitverkoop: alles moest weg. Vijftig procent korting op alles. Niet zo spectaculair als de uitverkoop van de oude Bilbo op het Hooverplein maar lang niet slecht. De actie liep al sinds maandag dus toen ik gisterenmiddag passeerde waren de vetste stukken van de vis al verdwenen in de hongerige magen en ogen van muziekminnende mensen.

Desalniettemin een paar mooie koopjes gedaan: Uittocht van De Anale Fase, Sixens & Sevens - Limited Edition van Adam Green, Goverment Commission - BBC Sessions 1996-2003 van Mogwai, Z van My Morning Jacket en Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten van Roosbeef. Vervolgens ging ik naar de JJ Records, de last man standing tegenover de Fnac en kocht His Best van Little Walter. 't Kan verkeren. De Bilbo is dood. Leve de JJ!

Hier stappen we vijf jaar terug in de tijd naar het moment dat ik voor het eerst voet zet in de Leuvense Bilbo, toen nog op het Hooverplein. Het was Marktrock 2004. Het jaar van Lou Reed. Het jaar dat Flip Kowlier bij wijze van bisnummer freestylede met Gabriel Rios en Brahim. Ik arriveer 's vrijdags iets te vroeg in Leuven en passeer in afwachting van mijn rendez-vous met mijn slaapplekgrietje in de Bilbo. Ik wandel er even later buiten met ondermeer Vavoom! van the Brian Setzer Orchestra, Blues For The Red Sun van Kyuss en de eerste van LCD Soundsystem. Funny what a young man recollects. Het verleden is dood. Leve het verleden.

Terug in het heden stormde ik met een stapeltje CD's in de handen de redactie van het veelgelezen Leuvense studentenblad Veto binnen. Daar was het Destiny's Child-dag en hebben we met onze booty geshaket alsof er geen morgen meer ging komen. 's Avonds trok ik richting Vleugel F met Daniël Mandelbaum voor een portie rock & roll onder de vlag Rock 'N Rolla With Fabiola. De koningin is dood. Leve de koningin.

The General Specific mocht openen. Een jong bandje uit Leuven dat nog zo hard op zoek is naar een eigen smoel dat ze tegen beter weten in behoorlijk schizofreen aan de slag gaan. Enerzijds hoorde ik een goed gesmeerde machine bedreven in wat we vijf jaar geleden punkfunk noemden. Denk Franz Ferdinand maar dan minimalistischer en strakker. Door het ontbreken van een basgitaar bleef deze kant van the General Specific licht verteerbaar.

Aan de andere kant is het drietal een balladerig middle of the road poprockbandje. Even strak als hun andere kant maar veel minder boeiend. Die strakheid was te danken aan de geweldige drummer die er uit zag alsof hij zich harder verveelde dan een pedofiel in kleuterschool tijdens het kerstverlof. De twee kanten van the General Specific werden weerspiegeld in hun coverkeuze: Bloc Party én Snow Patrol. De wereld is om zeep en er gebeuren rare dingen rondom mij.

Na een enthousiast ontvangen happy hour trad het nu al legendarische combo Dick Black aan. Dick? Black! Deze makelaars in muziek, T-shirts en liefde zwaaiden met good vibrations als de koningin van Nederland. Niet te beroerd om tot twee maal toe een nummer op de dragen aan de Mechelse cowboy Daniël Mandelbaum. Ik heb het al vaker gezegd maar ik blijf het herhalen: Dick Black, stap nu op de trein anders moet u te voet gaan. Gisteren is dood. Leve gisteren.

Labels: , , ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home