Your girl like a bulldozer

Ik ben achttien. Mijn eerste jaar in Brussel. Een dronken jaar. Ik ga met Peter, Machteld en Clara naar Orchestra Baobab in de AB. De Senegalese neven van Buena Vista Social Club. De dan nog onbekende Gabriel Rios doet de aftershow in de club. Minder elektronisch dan de sound waarmee hij later bekend zal worden. Misschien is dat een slechte karakterisering. Anyroad: Broad Daylight zit diep verankerd in mijn ziel. Later op de avond passeren we bij Sven. Sven heeft een kot vlak bij de Monk. Sven heeft een kot met een zalig dakterras. Geen idee hoe de avond eindigt. Later zal ik Gabriel Rios zien op Couleur Café. Later zal ik Gabriel Rios zien op Werchter Classic. Het wordt nooit minder dan leuk. Het wordt nooit meer dan leuk. We verliezen elkaar uit het oog. Gabriel Rios en ik zullen wel nooit echt vrolijke, vrolijke vrienden zijn.

Ik ben vijfentwintig. Mijn zoveelste jaar in Leuven. Geen bezopen jaar al zijn er natuurlijk momenten. Ik ga met Mokkel en Betse naar Gabriel Rios in de AB afgelopen vrijdag. "Eerst gewoon vermageren en dan pas denken aan de rest," zegt een meisje met vettig haar op de bus. Ik lach intern, ik schrijf het op. "There's no way to do this without lying," zegt Gabriel Rios in de AB en ik geloof hem. Een uur ver in zijn optreden zweeft een rode stip over zijn lichaam maar de sniper heeft het lef niet de trekker effectief over te halen. Gabriel Rios en ik zullen wel nooit echt vrolijke, vrolijke vrienden zijn. Gabriel Rios heeft mij niet nodig. Hij heeft Jef Neve en Kobe Proesmans bij. Drie heren in propere hemdjes.

Gabriel Rios heeft met beide secondanten de muziek laten vermageren en dacht daarna pas aan de rest. Alzo kwam hij een CD voorstellen die was uitgesteld. Vertraging, het overkomt niet alleen de NMBS. Slecht wil ik het optreden by no means noemen. De man heeft charisma, de man heeft talent, de man heeft liedjes die mij niet raken. Op Broad Daylight na dan, meteen het hoogtepunt van de avond voor mij. Mij laat het allemaal relatief koud. Een meute hitsige huisvrouwen denkt daar anders over. Hun gejoel kan een bronstige weerwolf hulpeloos in een hoekje doen huilen. Chance dat Gabriel zijn verkrachting van Hallelujah heeft thuisgelaten.

Het ga je goed, Gabriel. Het ga je goed ergens waar ik niet ben. We zullen wel nooit echt vrolijke, vrolijke vrienden zijn.