Ben ik heb

Jij bent Geert Simonis en ik ken jou.

Jij volgt rijlessen want jij wil jouw rijbewijs halen. Jij volgt die rijlessen in Noord-Limburg want rijlessen in Leuven hebben de neiging niet zo'n succes te zijn. Jij zit een kleine week in Noord-Limburg. De lege uren tussen de rijlessen door vul jij met muziek luisteren en crap schrijven.

Vandaag ga jij voor jouw moeder naar de winkel, de C&B in Peer. Winkelen voor jouw moeder wil zeggen dat jij niet alleen een boodschappenlijstje meekrijgt maar ook een spaarkaart en een tiet kortingsbonnen. Vijftig cent minder voor een pakske koekskes, dat soort dingen. Jij struint tussen de rekken door op zoek naar exact de juiste boter en exact de juiste chocolade.

Dat voelt ongemakkelijk. Dat voelt burgerlijk. Dat voelt kleinburgerlijk. Tegelijkertijd voel jij schaamte voor die gevoelens want bohémien ben jij enkel in jouw dromen. Nog een geluk dat jij de veel te grote, veel te bonte boodschappentas van jouw moeder weigerde mee te nemen. Een kartonnen doos waar ooit pasta in zat, is uiteindelijk net zo handig.

Aan de kassa schuif jij aan achter een mevrouw met twee kinderen. De mevrouw koopt vlees en pudding en jij bent een klein beetje jaloers op haar man. Haar kleinste kind draagt een trui van Batman en jij bent een klein beetje jaloers op dat kindje.

Voor de C&B ga jij even langs bij de Post om een CD'tje te versturen naar een meisje in een ander land. Als jij terug buiten staat, wil jij per sé weten waarom loketmensen van de Post jou altijd meer postzegels willen aansmeren dan jij er wil. Na de C&B fiets jij naar huis en de zon schijnt.

Jij bent Geert Simonis en ik ken jou.