A.ps tirips 12di ienusklov

Beste mijnheer Newman,
Lieve Randy,

In Bird van Clint Eastwood vraagt een meisje: “To play like Bird you got to eat like Bird?” aan Charlie Parker. Het meisje is niet mooi maar ze heeft iets. Hetzelfde kan gezegd worden over uw liedjes. Het zijn bestofte parels, zilveren bekers met een bluts te veel. Ik ben Geert Simonis en om te schrijven zoals ik moet een mens zeker niet eten zoals ik. Ik zag gisterdag uw optreden in de Ancienne Belgique in Brussel. Het laatste dat ik at voor ik in Leuven op de trein stapte was een muffe sandwich die net iets te lang aan het beduimelen was in mijn rugzak. Ik ben blij dat ik er geen buikloop van heb gekregen.

Een vriend van me die dweept met all things funk begon direct over uw soundtrack voor Toy Story toen ik uw naam liet vallen. Tijdens het optreden speelde u You’ve Got A Friend In Me en vertelde over het verdoken homoseksuele motief in de film. Een andere vriend van me is een rechtse intellectueel en barst geregeld los in uw Rednecks. U speelde het en ik moest mij heel hard inhouden om niet mee te zingen. Ik ben nochtans rechts noch intellectueel. Een radiokennis van me heeft uw regel “I’m looking at the river but I’m thinking of the sea” uit In Germany Before The War op Facebook staan als favoriete citaat. In de Humo van deze week verkondigt die radiokennis doodleuk dat Facebook de VTM van het internet is geworden. U kent VTM niet maar u zou daar een lied over kunnen schrijven dat niet mooi is maar wel iets heeft.

In diezelfde Humo verkondigt Paul Michiels: “Ik kijk alleen naar vrouwen die het met elkaar doen (…), twee sexy dames die elkaar op de juiste manier verwennen.” Hoe kan ik hem tegenspreken? Polle Pap wandelde vlak na mij de AB binnen. U was net bezig met uw eerste lied, It’s Money That I Love. U noemde het achteraf een spiritual. Hoe kan ik u tegenspreken? Ik heb u destijds leren kennen in Humo, Randy. Een interview door Serge Simonart zeven jaar geleden of zo. Hij omschreef u als een kleine dikke man met een grote gevaarlijke hartaanval in het vooruitzicht. Ik vermoed dat u sindsdien bent afgevallen. U zag er gisteren best goed uit. Misschien heeft Serge Simonart destijds tegen mij gelogen. Frank Vander linden drukte me twee weken geleden op het hart mij niets door Serge Simonart te laten wijsmaken. Ook Frank Vander linden was gisteren op uw concert in de AB. Ik zeg niet dat er een verband is maar er lijkt een verband te zijn.

Na het lezen van dat interview zeven jaar geleden kocht ik Lonely At The Top: The Best Of Randy Newman, een basic compilatie in een spuuglelijke hoes. In de Free Record Shop op het De Brouckèreplein in Brussel was dat. Die Free Records Shop is al lang verhuisd. Dat gebouw is al lang gesloopt. Die grond is al lang terug volgebouwd. Ik zette uw lied Short People geregeld op om mijn toenmalige lief te pesten. Ze was niet groot maar ze had iets. Ik ga u twee gunsten vragen, mijnheer Newman. U gaat geen van de twee inwilligen maar dat is niet erg. Wilt u als een vrouw mij ooit zo ver krijgt haar te huwen Love Story (You And Me) komen spelen op het feest in een vervallen parochiezaal? Wilt u wanneer ik het verkloot zal hebben I Miss You en Guilty komen spelen in de kroeg waar ik vergetelheid zal zoeken en alcohol zal vinden? Ik ga deze brief nooit versturen, Randy. U gaat nooit de enveloppe openen. U gaat zich nooit afvragen welke taal dit is. Dat is niet mooi maar dat heeft iets.

Voor eeuwig en drie dagen de uwe,

Geert Simonis