maandag 28 juni 2010

Eeuwig stampt de jazzmachine op

Het was gisteren zo warm dat de treinconducteur straffeloos rondliep in een t-shirt van Triggerfinger. Wel met pet op uiteraard, het decorum vereist dat. Het was gisteren zo warm dat zuurstofkristallen slechts moeizaam afdaalden in de krochten van mijn longen. Het was gisteren zo warm dat ik enige kortademige gedachten wil neertypen.

Ik lees meer kranten dan ooit. Wat daar ten eerste bij opvalt, is dat ik de cultuurpagina's, die ik vroeg het grondigst las, het snelst aan de kant leg. Ten tweede interesseert het nieuws an sich, de harde schnitzels, de feiten, mij hoe langer hoe minder. Maar een goed verwoorde mening, daar heb ik van gedronken en gegeten.

Laat ik bij wijze van experiment De Morgen van afgelopen weekend eens kritisch bekijken. Laat ik voor het gemak beginnen bij de festivalbijlage.

"Ik vraag altijd om een journalist in de backstage, die mij een klap in mijn gezicht verkoopt, waarop ik hem mag vergeven. De kick zit namelijk in het vergeven," verkondigt Admiral Freebee en ik denk: ja, Godverdomme, Admiraal, ge zit er recht op.

"Ze bestelt Hoegaarden ("dat hebben ze in de pub bij ons om de hoek ook") en ik stel - geheel volgens de conventies van een interview - een eerste vraag," zo leidt Bart Steenhaut zijn interview met Joss Stone in en ik denk: Bartje, Godverdomme, waar zijt ge nu mee bezig?

"Pukkelpop wist Nirvana één keer als headliner te strikken: op 25 augustus 1991 stond Kurt Cobain op het podium in Hasselt," staat er als foto-onderschrift bij een kroniek van vijfentwintig jaar Pukkelpop. Nirvana was dat jaar last minute invaller, stond niet eens op de affiche en opende het festival. Misschien heb ik een foute definitie van headliner in mijn hoofd.

Dit gezegd zijnde wend ik mijn ogen even naar het cultuurkatern. Ed Kowalczyk plugt zijn nieuwe plaat: "En wie mij een eikel vindt, moet allen naar Soul Whispers luisteren: hopelijk verander je van mening." Ik heb het gedaan, Ed maar het heeft niet mogen zijn. Eikel.

In de Zeno ten slotte staat een zeer leuk dubbelinterview met Freddy Willockx en Louis Tobback. Freddy wordt er omschreven als: "drinkt graag een werkmanspintje" en ik vraag mij af wat in Godsnaam een werkmanspintje is. Louis steelt echter de show: "De omstandigheden maken de man, hè. Mensen zijn niet belangrijk. (...) Zonder de Tweede Wereldoorog was Churchill een bijzondere vervelende klier waar heel Engeland vanaf wilde, een man die zijn passage op de admiraliteit had verknoeid. Zonder diezelfde Tweede Wereldoorlog was De Gaulle een excentrieke kolonel die vooral voor heibel in eigen rangen zorgde. Zonder de onvoorstelbare politieke dwaasheden van Yves Leterme was De Wever er niet geweest." en ik denk: ja, Godverdomme, Louis, ge zit er recht op.

Er is geen eindconclusie. Enkel zuurstoftekort in mijn arme brein. Ik bid dat de omstandigheden mij morgen gunstig genoeg zijn om coherenter uit de hoek te komen.

Labels: , ,

1 Comments:

Blogger Karel said...

Ja, Godverdomme, Geert, ge zit er recht op.

juli 04, 2010 1:07 p.m.  

Een reactie posten

<< Home