woensdag 30 juni 2010

Op een moment dat er

Ik verval liever niet in racistische clichés maar de zwarte man op mijn bus had negerlippen. Zijn kledij viel nog meer op. Een zwart pak dat er warm uitzag, een donker ruitjeshemd, een das met een motiefje. Blootshoofds maar met de hoed op zijn aktentas. Kaalgeschoren maar ergens op de grens tussen nek en achterhoofd bood een plukje struikgewas dapper verzet. Hij was een overjaarse yuppie maar ook John Lee Hooker zonder zonnebril. Hij sliep en droomde van een onafhankelijk Congo. Hij schrok wakker toen de buschauffeur zijn collega een banaliteit over de hitte toeriep.

Labels: