woensdag 28 juli 2010

Jazz één, rock nul

Geloof dit verhaal niet. Het is echt gebeurd. De eerste dag van mijn era met jazz maar zonder alcohol, frietjes of ijsjes kreeg ik kalkoen met frietjes voorgeschoteld door de oudjes van Mokkel. Ik ben een gezonde jongen met een beleefde eetlust dus ik protesteerde niet. De sla was ik zelf gaan halen in De Beste Groentewinkel Van Heel De Wereld.

Het was een garage waarvan een neonlicht in Morsecode verspreidde dat ze open was. Er woonden twee katten en een veelvoud vliegen. Tussen twee klanten door las de man Robert En Bertrand. Tussen twee Robert En Bertrands door praatte hij over de overledenen van de week en waarom de sla zo groot is.

"En dan nog twintig dollar voor u," zei hij toen hij Mokkel twintig cent wisselgeld gaf. In mijn hoofd zoemde John Coltrane en de stiekeme hoop hem ooit te begrijpen.

Labels: , , ,

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home