maandag 30 augustus 2010

Mijn geniale aanleg tot blunderen

Het is vijf uur maandagmorgen en ik kan niet slapen. Ik zoek asiel in de verlaten steegjes van mijn klavier. Een straatkat met woorden op overschot.

Grootmoeder vertelt over de dood van haar vader. Het regende fel en hij had een greppeltje gegraven opdat het overtollige water zou afvloeien zonder zijn moestuin te vermoorden. Hij was net binnen of mijn overgrootmoeder, zijn tweede vrouw, kwam thuis van de kapper. Ze hoorde hem nog net vallen. Een korte snelle dood na een lang leven. Halverwege grootmoeders verhaal daalt een traan af over mijn linkerwang als een trieste alpinist.

Ik rij van Leuven naar Limburg met de wagen gelijk een grote jongen. Opeens vlam ik honderdveertig kilometer per uur. Ik besef onmiddellijk dat dat niet de bedoeling is en volbreng de rest van de rit zonder de wet te overtreden. Soms denk ik dat ik langzaam volwassen word. In Limburg blijkt dat ik heb gereden met een vervallen voorlopig rijbewijs. Ik heb niet meteen concrete plannen om het theoretisch of praktisch examen te herdoen of om extra rijlessen te volgen. Soms denk ik dat ik nooit volwassen zal worden.

Als broederlief, moederlief en moederliefs lief de dag nadien 's avonds thuis komen, is de afwas gedaan en zijn de patatten geschild. Soms denk ik dat ik langzaam volwassen word. Ik was de patatten gaan halen in de kelder en had meteen in de mot dat het onmogelijk was ze alle tien in een keer zonder ongelukken naar boven te dragen. Toch vertikte ik het twee keer te lopen. Tussen de kelder en de keuken kwamen de helft van de knollen onzacht in aanraking met de vloer. Vervolgens werkte de universele fijnschiller niet mee en maakte ik haar luidkeels uit voor mongool. Soms denk ik dat ik nooit volwassen zal worden.

Gisteren speelde Six Hands tussen twee familiefeesten door ten dans in de schaduw van de kerktoren van Wijchmaal. Alsof duizend hipsters naar mij glimlachten zo goed. Zolang ik Six Hands mag gadeslaan op crappy en minder crappy locaties maakt het mij niet uit of ik volwassen ben of niet.

Over een slordige zeven uur ga ik naar de Ikea om een kast. Wedden dat ik er een kinderachtige draai aan kan geven?

Labels: , , ,

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home