donderdag 21 oktober 2010

Die mensen zijn gelukkiger dan het leven normaliter toestaat

"Tonight's gonna be a good, good night," mompelde mijn wederhelft als was ze Bart De Wever en ergens had ze gelijk. In de galerij aan de overkant wachtte een tentoonstelling op bezoekers. Een blond meisje en een zwart meisje keken mij naakt aan vanuit hun foto. De haren als een gordijn gedrapeerd over hun boezem.

Ik heb een stoel die ik gebruik om handdoeken te drogen na het douchen. Het logo van de K.U.Leuven verklikt dat ze op illegale wijze in mijn bezit is gekomen. Ik was nog jong en ik had nauwelijks slaap nodig. Als een zombie met een bodemloze naftbak vloog ik door het bestaan. Om onduidelijke redenen belandde ik op een receptie. Als de drank is in de man, is de wijsheid in kannen en kruiken. Twee uur later stond ik buiten met de stoel. Wie had mij kunnen tegenhouden? Een fuif in de Albatros, een kort dutje en een volle dag les later betrad ik de AB voor Youngblood Brass Band.

Diezelfde Youngblood Brass Band speelde gisterdag in Het Depot en ik was van de partij. Ouder en nuchterder maar nauwelijks wijzer. De korte inhoud van Youngblood Brass Band blijft voor eeuwig en drie dagen een fanfare die hiphop speelt. Die omschrijving doet hen geen eer aan. Deze fanfare speelt met even veel gemak jazz, soul, funk en pure pop. Vanaf het derde nummer, een heerlijke instrumentale versie van Bad van Michael Jackson, at ik uit de achttien handen van deze negen helden. U weet: wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Gevolg: een Lovende Recensie met twee hoofdletters en nul nuance.

Als ik morgen doodga, huil dan niet. Balsem mijn kadaver, verzegel mijn kist, verscheep het zootje naar New Orleans. Begraaf mij naast Gram Parsons. Laat Youngblood Brass Band de rouwstoet leiden met een blond meisje en een zwart meisje naakt in hun zog. Het gemis als een gordijn gedrapeerd over hun boezem.

Labels: , ,