zondag 17 oktober 2010

Indrukken zijn gevaarlijk

Let's look at money as a sophisticated lady. Ik werk hard om haar aandacht te verdienen. Eens ik haar bezit, vliegt ze de deur uit voor je "appelmoes" kan zeggen. Ik had op voorhand gepeinsd dat (meer dan) fulltime werken minder concerten zou betekenen. Dat blijkt nog mee te vallen. Er uitgebreid over schrijven, is helaas een ander paar pijpen. James, het overzichtje.
Donderdag, Stuk, Leuven
Mary & Me. Het eerste liedje was heel erg slecht met als trieste dieptepunt de regel "You drive me mad" die dertig keer herhaald werd. Daarna werd het ietsje beter, een crappy combinatie tussen een Velvet Underground-imitatie en een poging tot Dresden Dolls. Drum en bas zorgden voor een steady drive maar het meest opvallende aan Mary & Me was toch dat de zangeres twee verschillende schoenen droeg. En ja, dan weet je het wel.

Someone Still Loves You Boris Yeltsin. Drie clean cut kids en een vierde wiel met iets langer haar. Perfecte popsongs met kristalheldere gitaren die soms een grote bek opzetten maar nooit echt brutaal werden. Lang niet slecht, lang niet slecht.
Vrijdag, Botanique, Brussel
Tape Tum. Ingetogenheid met een elektronisch randje. Knisperend mooi als dansende propjes papier.

Of Montreal was nauwelijks twee seconden bezig of het meisje voor me begon lustig op haar gsm te tokkelen van: "Wat is me dat hier voor een gekke bedoening? Vissen met gasmaskers en skeletten in pyjama!" Ze had niet geheel ongelijk. Of Montreal zit tegenwoordig in een funktrip en klonk als George Clinton die op vette dinsdag jamt met de Power Rangers terwijl Prince predikt dat het einde nabij is. Hennig gay maar gemaan goed.
Zaterdag, Minnepoort, Leuven
Meuris. Tijdens Alles half begon een koppel uiterst rechts in de zaal te bekken. Ik heb ooit met een meisje gebekt in de Minnepoort. Alleen zaten wij aan de linkerkant. Ik had haar versierd met een cd'tje waar Alles half op stond. Toeval bestaat niet maar Stijn Meuris bestaat wel. De eerste helft was degelijk maar verraste niet. De tweede helft ramde als een moker doorheen mijn hart. Hoogtepunt? Toch wel de bluegrassversie van Arme Joe.

Labels: , ,

1 Comments:

Blogger Karel said...

Ik wil gewoon even benadrukken hoe geniaal de bandnaam "Someone Still Loves You Boris Yeltsin" is.

oktober 17, 2010 12:41 p.m.  

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home