dinsdag 28 december 2010

Het is niet gemakkelijk mens te zijn, zeker niet als het winter is

En waar En waar de sterre stil bleef staan stil bleef staan, bleef Geert Simonis stil staan. Rood pluche aan de voet van het witte doek. Vuile beelden, een kerstverhaal zoals Pietje de Leugenaar dat zou vertellen.

Misschien moet ik zelf maar een ster aan een latje nagelen en het volgen doorheen bos en polder. Een baken voor orde op zaken in dit richtingloos bestaan. Ik zal er niet bij zingen, de mensen zouden dat niet begrijpen.

Ik zal naar Brussel strompelen, ik zal naar Laken kruipen. Tot ik op audiëntie mag bij Albert II. Tot ik Hem kan vragen hoe Hij dat doet. Elk jaar weer Driekoningen in Zijn eentje overleven.

Labels:

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home