vrijdag 28 januari 2011

Een vrouw kan in veel kerken binnen

"Ik kan niet trouwen met een man zonder internationale bekendheid. Zo zit ik gewoon niet in elkaar." Alma Mahler (1879-1964) was een slet met ambitie. Als een kleuter met een willetje, kreeg ze al wat ze verlangde. Eens het nieuwe speelgoed op haar matje stond, verloor ze haar interesse.

Voor componist Gustav Mahler gaf ze haar eigen muzikale ambities op. Voor architect Walter Gropius gaf ze haar huwelijk met Mahler op. Voor de wilde expressionist Oskar Kokoschka gaf ze haar zekere bestaan met Gropius op. Voor de Joodse schrijver Franz Werfel zette ze haar antisemitisme op pauze. Voor haar onstuimige leven betaalde ze met een gruwelijke reeks miskramen en vroeg gestorven kinderen.

Annelies Verbeke - nog zo'n kleuter met een willetje - goot het leven van Alma in een toneelstuk: Almschi! Woensdag werd het in de Leuvense Schouwburg opgevoerd door SKaGeN en Octopus Solisten. Toen een man slechts gehuld in een lendendoek en een zender voor zijn microfoontje op een bankje ging liggen, wist ik dat het toneelstuk snor zat. De beste reactie die ik heb gehoord, was het ene schoolmeisje tegen het andere: "Gij zijt precies nog nooit naar het theater geweest."

Aan het einde had Alma het merendeel van haar mannen, het merendeel van haar kinderen, twee wereldoorlogen en een economische crisis overleefd. Toch hield ze vol: "Ik ga niet naar begrafenissen." Toen was Alma dood en verlieten de vleermuizen de klokkentoren.

Er is geen conclusie. Er is enkel een lied dat ik met u wil delen.

Labels: ,